بررسی تفاوت پارامتر های آکوستیکی زبان فارسی و ترکی قشقایی در دوزبانه های فارسی-ترکی قشقایی
چکیده
هدف: ویژگی های صوتی می تواند تحت تأثیر نژاد یا قومیت گویندگان، سن گویندگان و زبان استفاده شده تغییر یابد. این که زبان به تنهایی چگونه بر کیفیت صوت اثر می گذارد هنوز مشخص نیست. برای مطالعهٔ تأثیر زبان تنها بر کیفیت صوت بایستی تأثیر نژاد یا قومیت و سن کنار گذاشته شود. با مطالعهٔ ویژگی های صوتی مربوط به زبان های مختلف تولید شده توسط افراد دوزبانه ای که به دو زبان صحبت می کنند، این امر را می توان صورت داد. روش بررسی: این مطالعه از نوع توصیفی- تحلیلی و مقطعی است. سی و دو فرد دوزبانهٔ فارسی /ترکی قشقایی (۱۶ آقا و ۱۶ خانم) که شرایط ورود به مطالعه را داشتند بررسی شدند. از افراد دو نمونهٔ گفتار پیوسته، یکی به زبان فارسی و یکی به زبان ترکی قشقایی گرفته شد. مقادیر مربوط به فرکانس پایه، از طریق نرم افزار پرت به دست آمد. یافته ها: میانگین فرکانس پایهٔ گفتار در فارسی ۱۷۸٫۴۰ و در ترکی ۱۸۰٫۴۱ بود. میانگین انحراف معیار فرکانس پایه در فارسی ۲۸٫۶۸ و در ترکی ۲۸٫۸۳ بود و میانگین دامنهٔ فرکانس پایه در فارسی ۲۲۷٫۶۹ و در ترکی ۲۱۸٫۶۲ بود که این مقادیر تفاوت معناداری ازلحاظ آماری نشان نداد. نتیجه گیری: با توجه به این که در مقادیر مربوط به فرکانس پایه، بین زبان های فارسی و ترکی قشقایی تفاوت وجود ندارد، می توان گفت که زبان بر فرکانس پایه این افراد اثر نداشته و بنابراین از نرم های بالینی که درزمینهٔ صوت برای فارسی زبان ها استفاده می شود، می توان برای افراد ترک قشقایی نیز استفاده کرد.