بررسی مقایسه ای خصوصیات بالینی صرع در دو گروه سنی ۶۰-۲۰ سال و بالاتر از ۶۰ سال مراجعه کننده به کلینیک های صرع شهر اصفهان در سال ۱۳۹۳
چکیده
مقدمه: طبق بررسی های انجام شده، مطالعات جامعی در زمینه ی بررسی ویژگی های صرع سالمندان در کشور و استان اصفهان وجود نداشت و نیاز فراوانی به اطلاعات مستند در این زمینه احساس می شد. از این رو، مطالعه ی حاضر با هدف بررسی تفاوت های خصوصیات بالینی صرع در دو گروه سنی 60-20 و بالای 60 سال انجام شد. روش ها: مطالعه ی حاضر یک مطالعه ی مقطعی وگذشته نگر بود که از ابتدا تا انتهای سال 1393 انجام گردید. بیماران با تشخیص قطعی صرع، سن بالاتر از 20 سال و دارا بودن پرونده ی پزشکی در کلینیک های درمان صرع سطح شهر اصفهان وارد مطالعه شدند و بیماران با نقص پرونده حذف شدند. اطلاعات دموگرافیک، پاراکلینیک و خصوصیات حملات از پرونده ها استخراج و در دو گروه سنی مقایسه گردید. یافته ها: مجموع 200 بیمار در ابتدا وارد مطالعه شدند که 23 نفر از آن ها به دلیل نقص پرونده حذف شدند. از این میان، 120 نفر (8/67 درصد)، سن زیر 60 سال داشتند و 81 نفر (8/45 درصد) مرد بودند. بیشترین نوع حمله در گروه جوان تر، تونیک- کلونیک منتشر (0/35 درصد) و در گروه سالمند، حملات ترکیبی (8/29 درصد) بود. توزیع فراوانی یافته های غیر طبیعی magnetic resounance imaging (mri) و computed tomography scan (ct scan) (001/0 > p) و آزمایش های بالینی (009/0 = p) در گروه سالمندان (به ترتیب 7/66، 6/59 و 8/22 درصد) بیشتر از گروه جوان تر (به ترتیب 0/37، 9/30 و 5/8 درصد) بود. وجود سابقه ی خانوادگی تشنج، در گروه جوان تر (7/51 درصد) بیشتر از گروه سالمندان (8/29 درصد) بود (006/0 = p). نتیجه گیری: در سالمندان، حملات پیچیده ی جزیی و حملات ترکیبی و در جمعیت جوان تر، حملات منتشر شایع تر می باشند. یافته های غیر طبیعی ct scan و mri مغزی، در گروه سالمندان و سابقه ی فامیلی مثبت در گروه جوان تر، شایع تر می باشد.