استفاده از دادههای طیفنگاری زمینی جهت تخمین میزان یوتریفیکاسیون آبهای داخل خشکیها (مطالعه موردی: تالاب انزلی)

آزاده کاظمی، دانشگاه اراک حمید رضا جعفری، دانشگاه تهران علی ترابیان، دانشگاه تهران علی اکبر متکان، دانشگاه شهید بهشتی

چکیده

دادههای طیفی یک دانش بنیادین جهت مطالعه میزان کلروفیل تشخص میزان یوتریفیکاسیون آبهای داخل خشکیها از قبیل رودخانهها، تالآبها، دریاچهها و غیره محسوب میشود. مهمترین مزیت استفاده از دادههای طیفی تشخیص بهترین شاخص های طیفی جهت مطالعه میباشد. شاخص طیفی با استفاده از بازتابندگی طیفی آبهای داخل جهت a خشکیها نظیر آب تالآبها در طول موج متأثر از میزان کلروفیل تخمین میزان یوتریفیکاسیون آب های داخل خشکی ها به کار برده میشوند. از اینرو استفاده از شاخصهای طیفی می تواند در بیان علت تفاوت طیفی نمونهها با توجه به ارتباط قوی شاخص طیفی با متغیر مورد نظر، نقش مؤثری داشته باشد. از جمله شاخصهای طیفی که در مطالعات مورد استفاده قرار گرفته است a آب ها به خصوص تخمین میزان کلروفیل می توان به الگوریتم دو باندی (نسبت باندی) اشاره نمود. بر اساس نتایج با شاخص نسبت باندی a بهدست آمده در بررسی رابطه مقدار کلروفیل در دو عمق 15 و 30 a رابطه قوی بین مقدار این شاخص با مقدار کلروفیل سانتی متری مشاهده گردید. البته این رابطه در عمق 15 سانتی متری به شکل قوی تری می باشد . در این تحقیق از دو طول موج 700 و 680 نانومتر جهت محاسبه شاخص نسبت باندی استفاده شده است با توجه به مطالعه منحنی بازتابندگی طیفی نمونه های آب حداکثر حساسیت به در طول موج 680 نانومتر وجود دارد و حداقل a جذب ذرات کلروفیل در طول 700 نانومتر میباشد. در این a حساسیت به بازتابندگی کلروفیل تحقیق رابطه بین فسفر کل با میزان شاخص دوباندی نیز بررسی گردید در عمق 15 سانتی متری رابطه قوی تری a که همانند میزان کلروفیل نسبت به عمق 30 سانتیمتری نشان میدهد