مقایسه تأثیرنیکاردیپین خوراکی و سولفات منیزیوم داخل وریدی در درمان دردهای زودرس زایمانی
چکیده
زمینه و هدف 2% از کل زایمان ها قبل از هفته 32 حاملگی و 5/12% قبل از هفته 37 حاملگی به وجود می آید. مهار دارویی انقباضات شایع ترین استراتژی به کار رفته در درمان دردهای زودرس زایمانی است. نیکاردیپین ازمهارکننده های انقباضات در مدل های حیوانی است. سولفات منیزیم نیز در درمان زایمان زودرس به کار می رود، لذا هدف ازاین مطالعه مقایسه تأثیر نیکاردیپین خوراکی با سولفات منیزیوم داخل وریدی در درمان دردهای زودرس زایمانی است. روش بررسی این بررسی یک مطالعه کارآزمایی بالینی است جمعیت مورد مطالعه شامل 125 بیمار با سن حاملگی بین 24 تا 34 هفته دارای دردهای زودرس زایمانی بودند که به صورت تصادفی در 2 گروه دریافت کننده نیکاردپیین و سولفات منیزیوم قرار گرفتند . به گروه اول نیکاردیپین و گروه دوم سولفات منیزیوم دریک دوز اولیه و دوز نگهدارنده داده شد. یافته ها بین دو گروه مورد بررسی از نظر خصوصیات مادر ( سن حاملگی و دیلاتاسیون ) اختلاف آماری مشاهده نشد، اگرچه از نظر گراویدیتی اختلاف معنی دار بود. بین تعداد بیمارانی که از هر گروه به درمان جواب داده بودند و نیز مدت زمان لازم برای توقف انقباضات اختلاف معنی دار مشاهده شد. نتیجه گیری نتایج این تحقیق حاکی از آن است که در گروه دریافت کننده سولفات منیزیوم ، پاسخ به درمان بیشتر از گروه نیکاردیپین بوده و مدت زمان پاسخ به درمان نیز کمتربوده است، ولیکن عوارض مادری بیشتری نسبت به گروه اول که دریافت کننده نیکاردیپین خوراکی بودند نشان دادند .