بررسی الگوی مقاومت به آنتی بیوتیک ها در گاستروانتریت شیگلایی و مقایسه شاخص esr در آنها با گاستروآنتریت های ویروسی در بیمارستان حضرت علی اصغر(ع) تهران ۸۵ - ۱۳۷۵
چکیده
زمینه وهدف شیگلوز از عفونتهای شایع دوران کودکی است. میزان مقاومت سویههای مختلف در نقاط مختلف جهان و متغیر و در حال افزایش است. از آنجا که مصرف بیدلیل آنتی بیوتیک ها برای هر مورد گاستروانتریت حاد صورت میگیرد، میتواند در آینده به افزایش بیشتر مقاومت به آنتی بیوتیک ها منجر شود، در این مطالعه محققین به بررسی میزان سدیمانتاسیون خون در بیماران مبتلا به گاستروآنتریت حاد پرداختهاند. روش بررسی در این مطالعه مقطعی پروندهی 117 بیمار که بهعنوان جمعیت نمونه مورد بررسی قرار گرفت. میانگین و انحراف معیار برخی شاخص های فاز التهابی در دو زیر گروه مبتلایان به گاستروآنتریت شیگلایی و ویروسی با استفاده از تست تی نمونه های مستقل نیز با هم مقایسه شدند. یافتهها متوسط سن کودکان 49 ماه که نیمی از آنها مذکر بودند. شایعترین شیگلای جداشده سروگروه سونئی بود حداکثر موارد شیگلوز به طور معناداری بالاتر از گاستروانتریت ویروسی بود. نتیجه گیری با توجه با الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی به نظر می رسد که استفاده از کوتریموکسازول برای موارد مشکوک به شیگلوز پیش از آماده شدن پاسخ تست های و مقاومت آنتی بیوتیکی چندان اثربخش نباشد. همچنین نرمال بودن میزان رسوب گلبول های قرمز به نفع اتیولوژی ویروسی بوده و می تواند در کنار سایر شواهد در تصمیمگیری برای عدم مصرف آنتی بیوتیک در نظر گرفته شود.