ارزیابی حساسیت فیزیکی نوار ساحلی استان بوشهر بر اساس شاخص حساسیت زیست محیطی
چکیده
روش های مدیریتی در سواحل استان بوشهر به دلیل شتاب فزاینده ای که این استان در بخش توسعه اقتصادی به ویژه نفت و گاز داشته است باید در جهتی باشد که علاوه بر حفاظت و جلوگیری از تخریب و آلودگی دریایی، این ساحل را برای پژوهش پیوسته نگهداری نماید. این هدفی است که در این تحقیق دنبال شده است. به همین منظور با استفاده از تصاویر و ماهواره ای ، محدوده مطالعاتی با توجه به خط ساحل و بیشترین میزان پیشروی آب ، مدل های ارائه شده توسط noaa و بازدید های میدانی، تقسیم بندی با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافیایی انجام شد. نتایج به دست آمده نشان داد، ازمجموع 73406 هکتار مساحت ناحیه ساحلی در استان،25/76 درصد را زمین های هموار تحت تاثیر جزر و مد با جنس گلی ماسه ای،8/21 درصد را سواحل شنی دانه ریز تا متوسط،02/1 درصد سواحل گراول دار،7/0 درصد سواحل صخره ای در معرض، 06/0 درصد را سواحل صخره ای در پناه و 05/0درصد را سواحل دارای پوشش مانگرو و تشکیل می دهد. نتایج این بررسی همچنین نشان داد حدود 3/99 درصد از مساحت سواحل استان در صورت بروز آلودگی نفتی، مواد آلاینده را در خود نگه می دارند و به راحتی پاک نمی شوند که این خود دلیلی بر توجه بیشتر به مدیریت سواحل در این استان است