ثرهشت هفته تمرین تناوبی هوازی بر سطوح پلاسمایی لیپوکالین ۲، انسولین، گلوکز و میزان مقاومت به انسولین در زنان چاق
چکیده
هدف: چاقی با بسیاری از بیماری های قلبی عروقی و متابولیکی از جمله مقاومت به انسولین مرتبط است. اخیرًا نشان داده شده است که لیپوکالین2(ngal) به عنوان یک آدیپوکین مترشحه از بافت چربی با چاقی و مقاومت به انسولین رابطه دارد. هدف این پژوهش تعیین اثر یک دوره تمرین متناوب هوازی بر سطوح پلاسماییngal، انسولین، گلوکز و شاخص مقاومت به انسولین ( homa-ir)در زنان چاق است. روش شناسی: 18 زن چاق غیرفعال(شاخص توده بدنی ≥30 کیلوگرم بر مترمربع( به طور تصادفی در دو گروه تجربی(9 نفر) و گروه کنترل (9 نفر) تقسیم شدند و به مدت هشت هفته در جلسات تمرین تناوبی هوازی با شدت متوسط( 75-60% ضربان قلب ذخیره ( hrr)، سه جلسه درهفته شرکت کردند. سطوح پلاسمایی ngal، انسولین و در پیش آزمون (پس از 12 ساعت ناشتایی) و 48 ساعت پس از پایان تمرینات اندازه گیری شد. تجزیه و تحلیل داده ها با آزمون آنالیز کوواریانس (ancova)، تی همبسته و آزمون همبستگی پیرسون در سطح معنی داری 05/0>p انجام گرفت. یافته ها: اجرای هشت هفته تمرین تناوبی هوازی با شدت متوسط برسطوح انسولین پلاسما بین دو گروه و هم چنین مقادیر homa-ir تغییر معنی دار ایجاد کرد (05/0> p). اما تغییرات سطوح ngal و گلوکز پلاسما معنی دار نبود (05/0 > p). هم چنین بین سطح ngal با مقادیر گلوکز، انسولین و homa-ir رابطه معنی داری دیده نشد(05/0 > p). بحث و نتیجه گیری: یافته های پژوهشی نشان داد که این نوع تمرین، مقاومت به انسولین افراد را بهبود می بخشد ولی در مورد تغییرات سطوح ngal جهت اظهار نظر قطعی به تحقیقات بیشتری نیاز است.