مقایسه تأثیر ۶ هفته تمرین تناوبی شدید و تداومی آهسته بر مقاومت به انسولین در مردان دارای اضافه وزن
چکیده
هدف: هدف از تحقیق حاضر مقایسه تأثیر 6 هفته تمرین تناوبی شدید (hiit)، تمرین تداومی آهسته (mct) و یک هفته ریکاوری متعاقب آن بر شاخص مقاومت به انسولین در مردان دارای اضافه وزن می باشد. روش شناسی: بیست و چهار مرد دارای اضافه وزن با سن، 6/0±4/25 سال بر اساس شاخص توده ی بدنی به سه گروه 8 نفره تقسیم شدند. آزمودنی های دو گروه تمرین سه روز در هفته و به میزان 6 هفته به تمرین hiit یا mct و یک هفته ریکاوری بعد آن پرداختند. خون گیری به منظور ارزیابی سطوح پلاسمایی انسولین و گلوکز در حالت ناشتا از ورید بازویی جمع آوری شد و آنالیز واریانس مکرر (anova) نیز برای مقایسه داده ها در سه گروه بکار برده شد. نتایج: مقاومت به انسولین به طور معناداری در هر دو گروه تمرین در مقایسه با گروه کنترل کاهش یافت (05/0p<). علاوه بر این، در هر دو گروه تمرین مقاومت به انسولین بعد از یک هفته ریکاوری به سطح اولیه خود بازنگشت و همچنان معنادار باقی ماند(05/0p<). بحث و نتیجه گیری: نتایج تحقیق حاضر هیچ تفاوت معناداری بین دو نوع شیوه تمرینی در تغییرات مقاومت به انسولین نشان نداد. به نظر می رسد که بهبود در مقاومت انسولین به شدت و نوع تمرین بستگی نداشته باشد و یک برنامه ورزشی منظم در مدت و تکرارهای زمانی مناسب می تواند سبب تغییرات معنادار در مقاومت به انسولین گردد.