تخصیص ایستگاه های امداد جاده ای با استفاده از مدل صفهایپرکیوب در طول بزرگراه تهران قم
چکیده
موضوع تخصیص و مکانیابی ایستگاههای امداد جادهای، بهدلیل داشتن تأثیرات زیادی که بر نحوه خدمت دهی به مصدومین جادهای دارد، مورد توجه محققان زیادی قرار گرفته است. در اینگونه مسائل، هدف اصلی تحقیق، مکان یابی بهینه ایستگاههای امداد جادهای و تقسیم بندی نواحی تحت خدمت، برای تخصیص مناسب آنها به خدمت دهنده ها است. این مسائل از اینرو دارای اهمیت هستند که معیارهای عملکردی سیستم از جمله مدت زمان انتظار مشتری را بهبود داده و می توانند منجر به نجات جان یک مصدوم شوند. در این تحقیق تخصیص ایستگاههای امداد جادهای بزرگراه تهران قم )محدوده تهران(، با استفاده از مدل صف هایپرکیوب که یکی از معروفترین مدلهای صف در زمینه مکانیابی است، مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. بدین منظور، پس از تعیین تعداد حالات سیستم، معادلات تعادلی هر حالت سیستم با استفاده از نمودار آهنگ استخراج گردیده است. سپس با استفاده از احتمالات حدی بدست آمده معیارهای عملکردی سیستم، از جمله میزان بار کاری هر خدمت دهنده، مدت زمان انتظار مشتری برای دریافت خدمت و ... محاسبه شده و با تغییر پیشنهادی قابل اجرا در عمل، در اندازه نواحی تخصیص داده شده به هر خدمت دهنده، معیارهای عملکردی سیستم بهبود داده شده اند