احتمال نقش تنظیمی mir-۱۴۶a بر ژن های دخیل در مسیرهای داخل سلولی سرطان معده القا شده توسط هلیکوباکتر پیلوری بر اساس یافته های بیوانفورماتیکی

بهاره آدمی، b. adami دانشکده علوم دانشگاه آزاد اسالمی واحد فلاورجان ـ اصفهان کامران قائدی، k. ghaedi دانشیار دانشکده علوم دانشگاه اصفهانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه آزاد اسلامی فلاورجان (islamic azad university of felavarjan) اردشیر طالبی، a. talebi استاد دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی اصفهان (isfahan university of medical sciences)

چکیده

چکیده سابقه و هدف سرطان معده چهارمین سرطان شایع دنیا و دومین عامل مرگ و میر محسوب می شود. عوامل محیطی و هم چنین عوامل ژنتیکی، نقش به سزایی در ابتلا و پیشرفت این بیماری ایفا می­کنند. مهم ترین این عوامل هلیکوباکتر پیلوری است که در اکثر بافت­های سرطانی قابل رؤیت است. با ورود میکرو rna ها به حوزه­ یافته­های ژنتیکی، این مولکول­های قدرتمند جایگاه خود را در حوزه ژنتیک بیماری­ها باز کردند. mirnaها، مولکول­های کوچک غیرکدکننده­ای هستند که در پروسه های متعدد سلولی از قبیل تمایز و مرگ سلولی شرکت دارند. در این مطالعه، با استفاده از پایگاه داده­های بیوانفورماتیک ژن­های دخیل در مسیرهای سیگنالینگ سلولی مؤثر در فرآیند سرطانی شدن سلول­ها و ارتباط آن با mir-146a بررسی شده است. مواد و روش ها این مطالعه از نوع تئوریکال بیوانفورماتیکی بوده و به صورت نظری با مراجعه به پایگاه داده target scan ، mirtar base و 0/2 mir walk انجام پذیرفت. پس از به دست آوردن پروتئین­هایی که تحت تأثیر mir-146a قرار می­گیرند، بررسی نهایی در پایگاه david به منظور دست یابی به مسیرهای سیگنالینگ انجام گرفت که به تفصیل به شرح آن پرداخته می شود. یافته ها بر اساس نتایج به دست آمده، mir-146a احتمالاً می­تواند با تأثیر بر پروتئین­هایی از قبیل p53 ، bcl2 ، اعضای خانواده rasو پروتئین­های دخیل در مسیر jak-stat ، mirna کلیدی در جلوگیری از پیشرفت بیماری باشد. نتیجه گیری با توجه به این نتایج می­توان گفت mir-146a احتمالاً می­تواند از طریق افزایش متاستاز و حمله بافتی و هم چنین کاهش چسبندگی بین سلولی و مهار مرگ سلولی، به عنوان مارکر تاییدی تشخیصی و پیش آگهی دهنده پیشرفت سرطان مورد استفاده قرار گیرد.