جامعه پذیری و بازجامعه پذیری سیاسی در نظام وظیفه مطالعه نگرش دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد
چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی نگرش دانشجویان دربارهجامعهپذیری و بازجامعهپذیری سیاسی در نظاموظیفه است. متغیرهای اصلی این پژوهش تأثیر نظاموظیفه بر تغییر نگرش به خانواده، دوستان و محیط اطراف و نگرش دانشجویان به کارکرد های اجتماعی و کارکردهای سیاسی نظاموظیفهدر سه سطح نظام سیاسی، مقامهای سیاسی و شناخت سیاسی است. یافتههای پژوهش نشان میدهد بیشتر دانشجویان با تأثیر نظاموظیفه بر تغییر نگرش مشمولان به خانواده، دوستان و محیط اطراف خود و نیز وجود کارکردهای اجتماعی برای نظاموظیفه ودرنتیجه تأثیر آن در فرایند جامعه پذیری موافق اند، اما با اینکه نظاموظیفه دارای آثار و کارکردهایی در بازجامعه پذیری سیاسی مشمولان باشد مخالف هستند. درباره تأثیر نظاموظیفه بر تغییر نگرش به خانواده، دوستان و محیط اطراف، کارکرد های اجتماعی نظاموظیفه، کارویژه های سیاسی معطوف به نظام، مقامهای سیاسی و شناخت و گرایش سیاسیبسته به وضعیت دانشجویان درقبال نظاموظیفه تفاوت معناداری میان دانشجویان وجود دارد.