الگوی مکانی و کنش متقابل دارمازو (quercus infectoria oliv.) و ویول (q. libani oliv.) در دو توده کمتر دستخورده و تخریبشده (مطالعه موردی: جنگلهای خدرآباد سردشت)
چکیده
الگوی پراکنش مکانی و کنش متقابل بین گونههای گیاهی برای درک روابط بین گونه ای و گونه- محیط از اهمیت به سزایی برخوردار است. باتوجه به اهمیت جنگل های زاگرس و نقش مطالعات الگوی پراکنش مکانی در شناخت و مدیریت رویشگاه های جنگلی، پژوهش پیش رو به بررسی الگوی پراکنش مکانی دو گونه دارمازو (quercus infectoria oliv.)و وی ول(quercus libani oliv.) پرداخت. در جنگلهای خدرآباد آذربایجان غربی دو توده تخریب شده و کمتر دست خورده هر کدام به مساحت پنج هکتار انتخاب شده و آماربرداری صددرصد شدند. مختصات دکارتی همه درختان موجود در هر دو توده محاسبه و درنهایت نقشه مکانی ترسیم شد. به منظور تحلیل الگوهای پراکنش مکانی و کنش متقابل گونه ها از تابع k رایپلی استفاده شد. نتایج نشان داد که الگوی مکانی در توده کمتر دستخورده با استفاده از تابع برای دارمازو کپهای و برای ویول کپهای متمایل به تصادفی و با استفاده از تابع برای هر دو گونه کپهای متمایل به تصادفی بود. الگوی مکانی در توده تخریبشده نیز برای هر دو گونه با استفاده از هر دو تابع به صورت کپهای بود. در توده کمتر دستخورده با استفاده از هر دو تابع، کنش متقابل دو گونه مورد بررسی در مقیاسهای کوچک جاذبه بود و در مقیاس های بزرگتر حضور گونهها به صورت مستقل از هم درآمد. شکل کنش در توده تخریبشده با استفاده از هر دو تابع در همه مقیاسها به صورت جاذبه ای بود، بنابراین توصیه می شود در جنگلکاریهای احیایی از آمیختگی فردی استفاده شود.