تأثیر عوامل فیزیوگرافی بر ساختار جست گروههای بلوط در جنگل باباکوسه علیا، استان کرمانشاه
چکیده
جست یکی از مکانیسمهای مهم تجدیدحیات طبیعی جنگلهای بلوط در نواحی تخریب یافته میباشد. در مطالعه حاضر به منظور بررسی تأثیر عوامل فیزیوگرافی (ارتفاع از سطح دریا، شیب، جهت و شکل زمین) بر ساختار جستگروهها، قسمتی از جنگلهای متعلق به سامان عرفی روستای باباکوسه علیا در استان کرمانشاه به مساحت 430 هکتار انتخاب گردید. سپس تعداد 84 قطعه نمونه مربعی شکل 16 آری با استفاده از شبکه آماربرداری به روش منظم - تصادفی در سطح جنگل پیاده و مشخصه های کمی جستگروه شامل ارتفاع حداکثر، تعداد جست، سطح تاج و سطح مقطع اندازهگیری و محاسبه گردیدند. به منظور بررسی نقش عوامل فیزیوگرافی در کل پنج طبقه ارتفاعی، سه طبقه شیب، چهار طبقه جهت های اصلی و سه طبقه فرم زمین در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که برودار گونه غالب منطقه میباشد و تعداد متوسط جست در هر جستگروه بلوط 9/5 میباشد. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که تغییرات ارتفاع از سطح دریا بر ویژگیهای ساختاری جستگروهها (تعداد جست در هکتار، سطح تاج، ارتفاع حداکثر و سطح مقطع) تأثیرگذار است و با افزایش ارتفاع از سطح دریا تعداد جستها کاهش مییابد. متغیرهای تعداد جست در هکتار و سطح تاج جستگروه در طبقات مختلف شیب اختلاف معنیداری در سطح 1% دارند، ولی در مورد سایر عوامل در طبقات مختلف شیب، ارتباط معنیداری وجود ندارد. تجزیه واریانس تعداد جست و جهت جغرافیایی نیز نشان می دهد که اختلاف معنیداری در سطح 1% بین آنها موجود میباشد، ولی سایر عوامل ساختاری با تغییر در طبقات جهت، اختلاف معنی داری نداشتند. همچنین بین مشخصههای کمی مورد مطالعه در سه فرم زمین شامل یال، دره و دامنه اختلاف معنی داری مشاهده نشد. بیشترین تعداد جست در هکتار در طبقه ارتفاعی 1700-1600 متر، طبقه شیب 12-0 درصد، جهت شرقی و در فرم دره مشاهده گردید.