نتایج اولیه (دهساله ) طرح آزمایش سازگاری سوزنی برگان در منطقه ارتفاعی میان بند جنگلهای نکا
چکیده
هدف از اجرای طرحهای سازگاری درختان غیربومی تعیین نتایج ارزشمند معرفی گونه های مناسب جهت استفاده در برنامه های جنگلکاری است . این تحقیق در جنگلهای مرطوب میان بندنکا (ونمک ) و در قالب بلوکهای کامل تصادفی با 3 تکرار و 13 تیمار از گونه ها و مبادی مختلف سوزنی برگ شامل ، کاج جنگلی (pinus sylvestris) با مبادی یوگسلاوی ، ارمنستان و اسپانیا، پیسه آ (picea abies) با مبادی یوگسلاوی ، کلاردشت و لاجیم ، کاج زرد (pinus ponderosa) بامبدأ آمریکا، کاج سیاه ( austriaca var.(pinus nigraبامبدأ اطریش ، دو گونه نراد (abies nordmaniana & abies bornmulleriana) با مبدأ ترکیه ، دوگلاس (pseudotsuga menzeisii) با مبدأ آمریکا و گونه سدروس (cedrus deodara) با مبدأ پاسند ازسال 1371 مورد مطالعه قرارگرفت . میانگین درصد زنده مانی ، میانگین ارتفاع ، میانگین قطریقه ، میانگین قطر برابر سینه و میانگین درصد طبقات کیفی (خوب ، مناسب ، ضعیف و نامناسب ) پس از اندازه گیریهای سالیانه در هر یک از کرتهای آزمایشی به عنوان متغیر تعیین گردید و پس از پایان سال دهم مورد آزمون آماری قرار گرفت . همچنین با حفر و تشریح پروفیل درسطح عرصه ویژگیهای فیزیکی و شیمیایی خاک مورد مطالعه قرار گرفته و ویژگیهای اقلیمی آن نیز بر اساس آمار آب و هوایی دهساله ایستگاه هواشناسی ونمک (78-1369) تعیین گردید. بررسی نتایج صفات کمی و کیفی تیمارهای مختلف سوزنی برگ نشان داد که پس از پایان مدت دهسال از اجرای طرح تحقیقاتی اختلاف معنی داری میان تیمارهای مختلف از لحاظ هریک از صفات کمی و کیفی در سطح یک درصد وجود دارد. با توجه به تجزیه و تحلیل نتایج حاصل از صفات کمی و کیفی (میانگین درصد زنده مانی ، میانگین ارتفاع ، میانگین قطر یقه ، میانگین قطر برابر سینه ، میانگین درصد طبقات کیفی ) و مشاهدات زمینی می توان گفت که تا این مرحله گونه pinus sylvestris (با مبدأ یوگسلاوی ) از بهترین وضعیت برخوردار بوده و پس از آن گونه های pinus sylvestris (با مبداء ارمنستان )، pinus ponderosa (با مبداء آمریکا) و pinus nigra var. austriaca (بامبداء اطریش ) نتیجه قابل قبولی را ارائه کردند.