استانداردهای حقوق بیمار و خانواده وزارت بهداشت در مقایسه با استانداردهای بین المللی اعتباربخشی بیمارستانی کمیسیون مشترک
چکیده
بیماری که در اثر آسیب های جسمی و روحی به یک مرکز فوریت های پزشکی مراجعه می کند دارای حقوق رسمی و قانونی است؛ لذا کشورهای توسعه یافته در استانداردهای اعتباربخشی بیمارستانی خود بسیاری از جنبه های حقوق بیمار و خانواده را در نظر می گیرند. در کشور ما در این مورد مهم ترین سند قانونی که به مؤسسات بهداشتی درمانی ابلاغ و ارزیابی می شود، استانداردهای بیمارستانی وزارت بهداشت است. در این مطالعه توصیفی - تطبیقی، با هدف تعیین کاستی های استانداردهای ملی، استانداردهای بیمارستانی وزارت بهداشت (مربوط به حقوق بیمار- 38 گزاره ) با استانداردهای بین المللی حقوق بیمار و خانواده کمیسیون مشترک اعتباربخشی مراکز بهداشتی- درمانی آمریکا (36 گزاره) مقایسه شد. روش گردآوری داده ها استفاده از اطلاعات موجود و ابزار مورد استفاده چک لیستی بود که بر اساس استانداردهای بین المللی حقوق بیمار و خانواده کمیسیون مشترک تهیه شد؛ تحلیل داده ها با استفاده از جداول تطبیقی و روش های آمار توصیفی انجام گرفت. یافته های پژوهش نشان داد استانداردهای بیمارستانی وزارت بهداشت از مجموع 36 گزاره استانداردهای حقوق بیمار و خانواده کمیسیون مشترک 8 مورد (2/22درصد) را به صورت کامل و 7 مورد (5/19 درصد) را به صورت نسبی پوشش داده اند و 21 مورد باقی مانده (3/58 درصد) را اصلاً پوشش نداده اند. با توجه به میزان تطابق استانداردهای مورد مطالعه می توان گفت که وزارت بهداشت بسیاری از استانداردهای حقوق بیمار و خانواده را در برنامه ی ملی ارزشیابی بیمارستان ها درج نکرده است؛ این بدان معنی است که در کشور ما در ارائه ی خدمات بهداشتی و درمانی بسیاری از حقوق مسلم بیماران و مددجویان نادیده گرفته می شود. با توجه به تأثیر عمده ای که این استانداردها در فرآیند ارائه ی مراقبت های بهداشتی - درمانی با کیفیت دارند، تدوین استانداردهای حقوق بیمار و خانواده ضروری است.