تأثیر ضد میکروبی عصارۀ مورخوش (zhumeria majdae) و ۸- هیدروکسی کینولین سولفات بر عمر پس از برداشت گل شاخه بریدۀ میخک (dianthus caryophyllus “white liberty”)

داود هاشم آبادی، استادیار، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رشت، ایران حمیده باقری، دانشجوی دکتری باغبانی، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رشت، ایران محمدرضا شفیعی، مربی، پژوهشکده گل و گیاهان زینتی محدثه رضا علی پور، دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رشت، ایران

چکیده

میخک یکی از پرطرفدارترین گل های تولیدی در سطح جهان است. انسداد آوندهای چوبی و تنش آبی از مهم ترین دلایل کاهش ماندگاری پس از برداشت این گل شاخه بریده است. این پژوهش با هدف تأثیر عصارۀ گیاهی مورخوش با غلظت های (0، 10، 20 و 30 درصد) و 8-هیدروکسی کینولین سولفات با غلظت های (0، 200، 400 و 600 میلی گرم در لیتر) روی عمر گلجایی (vase life) میخک های بریدۀ رقم ’وایت لایبرتی‘ در قالب آزمایش فاکتوریل بر پایۀ طرح کامل تصادفی انجام شد و ویژگی هایی همچون عمر گلجایی، درصد وزن خشک، کاهش وزن تر، جذب محلول، شمارش باکتری در محلول و انتهای ساقه، رنگیزۀ کاروتنوئید گلبرگ، میزان اتیلن و پروتئین گلبرگ ارزیابی شد. نتایج نشان داد که بیشترین عمر گلجایی مربوط به اثر دوجانبه 30 درصد عصارۀ مورخوش + 200 میلی گرم در لیتر 8-هیدروکسی کینولین سولفات بود که عمر گل­های شاخه بریدۀ میخک را 87/7 روز نسبت به تیمار شاهد افزایش داد. همچنین نتایج نشان داد، عصارۀ مورخوش در غلظت های 20 و 30 درصد بیشترین تأثیر را در افزایش طول عمر گلجایی نسبت به گل های تیمارشده با 8-هیدروکسی کینولین سولفات دارد.