اثر روش های مختلف پیش تیمار و اندازه بذر بر عملکرد اجزا عملکرد و برخی ویژگی های مرتبط با انبارمانی سوخ نژادگان های پیاز خوراکی
چکیده
به منظور بررسی تأثیر روش های مختلف پرایمینگ و اندازه بذر، بر عملکرد، اجزای عملکرد و برخی ویژگی های مرتبط با انبارمانی سوخ نژادگانهای پیاز خوراکی، این پژوهش در دوسال زراعی (1391-1390و 1392-1391) به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان شرقی اجرا شد. فاکتورهای آزمایش شامل پرایمینگ در چهار سطح (هیدرو پرایمینگ با آب مقطر، اسمو پرایمینگ بانیترات پتاسیم، پرایمینگ با استفاده از محلول اسید آمینه فولامین 2% و شاهد (بدون پرایمینگ)، اندازه بذر در سه سطح (ریز با قطر 6/2، متوسط با قطر 8/2 و درشت با قطر 3 میلی متر) و نژادگان در دو سطح (قرمزآذرشهر و زرقان فارس) بود. ویژگیهای عملکرد کل، وزن، قطر و طول سوخ، ارتفاع گیاه، تعداد برگ، قطر گردن، قطر طبق، تعداد پوست پیاز، تعداد مرکز، تعداد و قطر لایه خوراکی (فلس) بررسی شد. نتیجههای تجزیه واریانس مرکب نشان داد که اثر پیش تیمار و اندازه بذر روی تمام ویژگی های نژادگانهای مورد بررسی از نظر آماری در سطح احتمال1 % معنی دار بود. برهمکنش اندازه بذر × پیش تیمار بر ویژگیهای عملکرد کل، وزن سوخ، ارتفاع بوته و تعداد فلس معنیدار شد. همچنین نتیجهها نشان داد که پرایمینگ بذر موجب بهبود عملکرد کل و اجزای عملکرد ش به طوری که مقایسه میانگین تیمارها نشان داد بیشترین عملکرد(37/59 تن در هکتار) به پرایمینگ با ماده فولامین و کمترین آن ( 41/38 تن در هکتار) به تیمار شاهد تعلق داشت. همچنین مقایسه میانگین ها نشان داد که عملکرد بذرهای درشت برابر 80/58 و عملکرد کل بذرهای ریز برابر 89/37 تن در هکتار بود. در پایان جهت کشت پیاز استفاده از بذرهای درشت و پرایمینگ با اسید آمینه فولامین در شرایط مشابه آزمایش قابل توصیه است.