بررسی و تحلیل سیستم اصلاح شرایط کاری (بهداشت، ایمنی و ارگونومی) با رویکرد ارگونومی کلان در یک شرکت تولیدی ازصنایع نیروگاهی ایران در سال ۱۳۸۹
چکیده
زمینه و هدف: تجربه در سطح دنیا، تأثیر مثبت بکارگیری ارگونومی در بخش های مختلف را به صورت اصلاح شرایط کاری، بهبود کمی و کیفی تولید، کاهش شیوع آسیب های اسکلتی-عضلانی ناشی از کار، کاهش هزینه و در نتیجه افزایش بهره وری نشان داده است و این امر تنها در سایه تبعیت از سیستم اصلاح شرایط کاری مناسب و بکارگیری رویکرد ارگونومی کلان خواهد بود. این مطالعه با هدف تعیین چگونگی وضعیت موجود و تحلیل سیستم اصلاح شرایط کاری در یک شرکت تولیدی از صنایع نیروگاهی با رویکرد ارگونومی کلان انجام گرفت. روش بررسی: این مطالعه از نوع توصیفی-تحلیلی می باشد. در ابتدا وضعیت برنامه بهبود شرایط کاری با استفاده از سه پرسشنامه، از دیدگاه مدیران (29 نفر)، پرسنل واحد hse (5 نفر) و کارکنان عملیاتی ( 85 نفر) مورد ارزیابی قرار گرفت و سپس سه ابزار دیگر از ارگونومی کلان استفاده گردید. یافته ها: با توجه به نتایج؛ 1) پرسشنامه ها و آزمون های مربوطه، سه گروه هدف در مورد اهداف برنامه بهبود شرایط کاری و روش های ارتقاء آن نظرات یکسانی داشته، ولی در بعضی موارد نظرات متفاوتی داشتند. 2) کارگاه آینده و مصاحبه ها، به فقدان سبک رهبری مشارکتی و عدم وجود سیستم کاری مناسب در شرکت مربوطه اشاره داشتند. 3) بکارگیری چک لیست ilo تعامل مناسب بین سطوح بالا و پایین سازمان را نشان داد. نتیجه گیری: بیداری نیاز به تغییر در سطوح میانی و پایینی سازمان جهت حل مشکلات مربوط به سیستم اصلاح شرایط کاری ایجاد شد. برای اجرای یک فرآیند شیوه مداخله ارگونومی نیاز به حمایت کامل مدیریت و کارکنان می باشد.