رابطه دوره روان گسستگی درمان نشده و درماندگی خانواده در خانواده های دارای عضو مبتلا به روان گسستگی مرحله اول
چکیده
. مقدمه: مرور پیشینه پژوهشی نشان می دهد مطالعات اندکی به تأثیر دوره روان گسستگی درمان نشده (dup) بر خانواده، بهویژه بر نظام خانواده، پرداخته اند. بر این اساس، هدف از این پژوهش بررسی رابطه dup و درماندگی خانواده در خانوادههای دارای عضو مبتلا به روان گسستگی مرحله اول (fep) است. روش: پژوهش حاضر جزء مطالعات غیرآزمایشی از نوع همبستگی است. نمونه این مطالعه شامل 107 خانواده دارای عضو مبتلا به fep مراجعهکننده به سه مرکز درمانی تهران بود، که با روش نمونهگیری هدفمند، انتخاب شدند. برای سنجش درماندگی خانواده از مقیاس درماندگی خانواده (fdi) استفاده شد، که توسط مراقب اصلی تکمیل شد. dup نیز از طریق مصاحبه با مراقب اصلی، بهوسیله مواد منتخب مصاحبه نیمهساختاریافته برنامه زمانی آغاز و عود و موضعیابی مرحله روانگسستهوار اندازهگیری شد. برای تحلیل دادهها از همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده شد. یافتهها: تحلیل دادهها نشان داد بین dup و درماندگی خانواده رابطه معناداری وجود داشت. همچنین dup پیش بینیکننده درماندگی خانواده بود. نتیجهگیری: بهطور کلی میتوان نتیجه گرفت که هر چه درمانجویی خانواده با تأخیر همراه باشد (dup بلندتر)، بیتعادلی بیشتری در نظام خانواده (درماندگی بالاتر خانواده) مورد انتظار است. بنابراین، dup طولانیتر، میتواند نشاندهنده نیاز بیشتر خانواده به کمک تخصصی، برای بازیابی تعادل نظام خانواده باشد.