اثربخشی مدیریت استرس به شیوه شناختی– رفتاری بر سلامت روان شناختی و تکانش گری معتادان
چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی مدیریت استرس به شیوه شناختی – رفتاری بر تکانشگری و سلامت روانشناختی معتادان تحت درمان نگهدارنده با متادون است. روش: این پژوهش از نوع شبهآزمایشی و طرح تحقیق آن از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. برای این منظور 20 فرد مبتلا به سوءمصرف مواد که تحت درمان نگهدارنده با متادون در یکی از مراکز ترک اعتیاد استان تهران قرار گرفته بودند؛ به شیوه نمونهگیری دردسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (10 نفر) و گروه کنترل (10 نفر) قرار گرفتند. آموزش طی 10 جلسه برگزار شد و پرسشنامه تکانشگری بارت و مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس در دو مرحله توسط شرکت کنندگان تکمیل گردید. یافته ها: یافتههای تحلیل کوواریانس چند متغیری نشان داد که تفاوت معناداری در نیمرخ دو گروه آزمایش و کنترل در میزان تکانشگری و همچنین سلامت روان در مرحله پس آزمون وجود دارد. به طوری که گروه آزمایش ارتقاء قابل ملاحظه ای را نشان دادند. بحث و نتیجهگیری: نتایج نشان داد که آموزش مدیریت استرس به شیوه شناختی – رفتاری میتواند به عنوان یک روش مداخلهای مفید برای ارتقاء سلامت روان و کاهش تکانشگری معتادان تحت درمان نگهدارنده با متادون مؤثر باشد