مقاله

اثربخشی مقابله درمانگری بر احساس تنهایی زنان نابارور

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

پژوهش حاضر تعیین درجه تاثیر مقابله با تنیدگی بر احساس تنهایی زنان نابارور بود. روش: روش پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری پس از 3 هفته بود. از بین 200 زن نابارور مراجعه کننده به درمانگاه ناباروری دکتر چوبساز در کرمانشاه، 40 زن نابارور داوطلب شرکت در پژوهش شدند، و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه جای گرفتند. در مرحله پیش آزمون هر دو گروه همزمان به مقیاسهای احساس تنهایی راسل، پپلاو و کورتونا ( 1980 ) و نسخۀ کوتاه افسردگی بک (2000) جهت تعیین روایی مقیاس احساس تنهایی، پاسخ دادند. در مرحله بعد، در گروه آزمایش طی 8 جلسه 120 دقیقه ای هفته ای یک جلسه، مقابله درمانگری ارائه شد و در گروه گواه مداخله ای صورت نگرفت. سپس هر دو گروه به طور همزمان در مرحله پس آزمون و پیگیری بعد از 3 هفته با مقیاس احساس تنهایی آزمون شدند. به منظور تجزیه و تحلیل اطلاعات از تحلیل واریانس اندازه گیری مکرر، استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد تفاوت بین نمرات احساس تنهایی و زیر مقیاسهای انزوا، اجتماعی بودن، نداشتن فردی صمیمی و احساس تنهایی آزمودنیها در پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری بین دو گروه آزمایش و گواه معنادار است. نتیجه گیری: مقابله درمانگری می تواند روش مؤثری برای کاهش احساس تنهایی، انزوا و افزایش ارتباطات اجتماعی زنان نابارور باشد.

اسناد مشابه