ویژگی های سنگ نگاری، ژئوشیمیایی و سنگ شناسی نفوذی های فلسیک منطقه پیرکوه در استان گیلان
چکیده
منطقهی پیرکوه بخشی از البرز غربی است و رخنمونهای این منطقه غالباً دنبالههای آتشفشانی- رسوبی پالئوژن است که با نفوذیهای متعددی قطع شدهاند. بعضی از این نفوذیها ترکیب مونزوگابروئی، مونزونیتی و گرانیتی با بافتهای معمول دانهای یا پورفیری دارند. هماهنگی چشمگیر میان الگوهای ree به دست آمده از این سنگ ها نظیر غنی شدگی بیشتر lree نسبت به hree ، الگوی تخت hree، بیهنجاری منفی eu ، شیب تند lree و کند mree گواه بر این است که خاستگاه آن ها یکی است. خصلت متاآلومین، وجود دیوپسید نورماتیو، حضور کلینوپیروکسن به عنوان کانی مافیک اصلی در همهی گروه ها (حتی سنگ های گرانیتی) و همراه با بیوتیت، نبودن برونبومهای دگرگون و سرشار از میکا، مقادیر نسبی بالای na2o ، رفتار al، gaو y و نسبت وزنی k2o/mgo ، دامنهی تغییرات درصد وزنی sio2 ، نسبت k2o/na2o پائین، غنی شدگی lreeنسبت به hree همگی مبین ماهیتi برای این نفوذیها و رفتار عنصر zrنسبت به sio2 (افزایش در ترم های حدواسط و کاهش در ترم های فلسیکتر) بیانگر غیراشباع بودن ماگمای اولیه از لحاظ zr به دلیل دمای بالاست. بنابراین نفوذی های منطقهی پیرکوه در زمرهی گرانیتهای نوع i با دمای بالا قرار دارند (رفتار مشابه عناصر ba، ce و yنیز تائید کنندهی این مدعاست). در عین حال الگوی ree و موقعیت دادههای مربوط به سنگ های نفوذی منطقهی پیرکوه در نمودارهای جدا کننده، نشان میدهند که آن عوامل به موقعیت قوس (vag) قارهای وابستهاند.