بررسی کارایی دوزهای کاهش یافته علف کش اگزادیارژیل درکنترل علف های هرز سیب زمینی solanum tuberosum در مراحل مختلف رشدی
چکیده
به منظور بررسی تأثیر دوزهای کاهش یافته علف کش اگزادیارژیل بهصورت پسرویشی در کنترل علفهایهرز مزارع سیبزمینی، آزمایشی مزرعهای در سال 1392 در ایستگاه تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی آلاروق اردبیل انجام شد. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار و روی رقم آگریا انجام شد. فاکتور اول هفت دز کاهش یافته علف کش اگزادیارژیل شامل صفر، 05/0 ، 1/0 ، 2/0 ، 4/0، 6/0 و 8/0 لیتر ماده مؤثره در هکتار و فاکتور دوم زمان سمپاشی در سه مرحله سبز شدن سیبزمینی، استولونزایی و حجیمشدن غده بود. نتایج نشان داد که کاربرد دوز 8/0 لیتر ماده مؤثره در هکتار به ترتیب باعث کاهش تراکم و زیست توده علفهایهرز به میزان 40/48 و 10/66 درصد شد که با دز 6/0 لیتر ماده مؤثره در هکتار تفاوت معنیداری نداشت. در بین زمانهای مختلف مصرف علف کش اگزادیارژیل، بالاترین درصد کاهش تراکم و زیست توده علفهایهرز در مرحلهی سبز شدن سیبزمینی بود که بیانگر مؤثر بودن علف کش اگزادیارژیل در مرحله سبز شدن سیبزمینی میباشد. از سویی دیگر، کاربرد اگزادیارژیل به میزان 8/0 لیتر ماده مؤثره در هکتار و در مرحله سبزشدن سیبزمینی، بالاترین متوسط وزن غده در بوته و عملکرد کل غده در هکتار را ایجاد کرد اما بر تعداد غده در بوته تأثیر معنیداری ایجاد نکرد.