مکان یابی فضایی سبز شهری در شهرداری منطقه کلان شهر تهران در محیط gis
چکیده
امروزه در کنار سیستمهای اطلاعات جغرافیایی، سیستمهای تصمیمگیری چندمعیاره بهطور گستردهای برای حل مسائل فضایی بهکار گرفته میشوند. در این مقاله با ترکیب دو روش fahp و topsis، روش جدیدی برای انتخاب مکان بهینه با استفاده از سیستمهای اطلاعات جغرافیایی بهکار گرفته شده است. در این زمینه، معیارهای انتخاب مکان بهینه، برای ایجاد فضای سبز شهری در مدل fahp وارد و مقایسه شدند و سپس خروجی مدل fahp بهعنوان وزن معیارها در مدل topsis بهکار گرفته شد. طبقهبندی فضاهای مکانی در سطح منطقه ۱٥ کلان شهر تهران بهمنظور احداث یا پهنهبندی فضاهای سبز با استفاده از تکنیک ترکیبی مدلهای fahpو topsis بهصورت خیلی خوب، خوب، متوسط، ضعیف و خیلی ضعیف انجام گرفت. زمینهایی که درجه تناسب خیلی خوب و خوب دارند، برای ایجاد فضای سبز شهری انتخاب میشوند. نتایج نشان میدهد که استفاده از مجموعههای فازی در ترکیب با مدل سلسلهمراتبی، نه تنها سبب رفع ابهام از مدل atp میشود، بلکه میزان خطای تورش ناشی از مقایسه دوبهدو لایهها را نیز کاهش میدهد. درنهایت، ترکیب مدل fahp با مدل topsis، قابلیت استفاده همزمان از نظرهای مقیاسی کارشناسی را در کنار ایدهآلهای موجود همچون افزایش دقت و صحت طبقهبندی در لایههای اطلاعاتی، ممکن میسازد.