برآورد آبدهی در زیرحوضه های بدون آمار با استفاده از تحلیل منطقه ای رواناب (مطالعه موردی: حوضه آبخیز حبله رود)
چکیده
برآورد آبدهی با استفاده از تحلیل منطقهای، روشی مؤثر برای مدیریت منابع آب در حوضه‌های بدون آمار است. در مطالعۀ حاضر، به منظور برآورد آبدهی سالانه در زیرحوضههای بدون آمار رودخانۀ حبلهرود، از رگرسیون خطی و سه متغیر مستقل شامل مساحت، بارش و شیب استفاده شد. حوضۀ آبخیز مطالعه شده به پنج زیرحوضه اصلی و 44 زیرحوضۀ فرعی تقسیم شد و با استفاده از داده‌های پنج ایستگاه هیدرومتری فعال در حوضه، معادلاتی رگرسیونی برای برآورد آبدهی سالانه و آبدهی ویژه (نسبت آبدهی به مساحت حوضه) استخراج شد. ارزیابی معادلات استخراج شده، هم در زیرحوضههای اصلی و هم در زیرحوضههای فرعی انجام شد. نتایج نشان داد برآورد آبدهی با استفاده از سه متغیر مساحت، بارش و شیب در پنج زیرحوضه اصلی، به طور میانگین خطایی معادل 3/1 درصد دارد. با وجود این، در 44 زیرحوضه فرعی، میانگین خطا کاملاً غیرقابل قبول بود. نتایج همچنین نشان داد میانگین خطای برآورد آبدهی ویژه در پنج زیرحوضه اصلی، برابر 6/2 درصد است. به رغم افزایش خطا در زیرحوضههای اصلی، در 44 زیرحوضه فرعی، میانگین خطای برآورد آبدهی ویژه به 33/5 درصد کاهش یافت. نتایج مطالعه حاضر بیان کنندۀ آن است که در صورت تقسیمبندی حوضه مطالعه شده به زیرحوضههای کوچک، آبدهی ویژه را میتوان به عنوان متغیری مناسب در تحلیل منطقهای رواناب مورد توجه قرار داد.