کانی شناسی، زمین شیمی و کاربرد رس ها در سازندهای رازک و میشان در پاره ای از بیرون زدگی های اطراف شهرستان شیراز
چکیده
سازندهای رازک و میشان (میوسن پیشین تا میوسن میانی) در مناطق پل کوار و زنجیران در جنوب و جنوب غرب فارس و در کمربند چین خورده ی زاگرس بررسی شدند. کانیهای اصلی عبارتند از ایلیت- موسکویت، کلریت، کلسیت، کوارتز و کانیهای فرعی آلبیت و پالی گورسکیت. از نظر ژئوشیمی مقادیر mgo و cao بالاتر و مقادیر sio2، al2o3، fe2o3، na2o وk2o کمتر از نمونههای استاندارد nasc، paas وuc را نشان میدهد. الگوی ree بهنجار شده با کندریت و شیلهای آرکئن آمریکای شمالی غنی شدگی lree نسبت به hree بدون بیهنجاری eu دارند. نسبت la/sc، ba/sc ،ba/co بالا و نسبت th/sc ، th/cr ، la/cr پائین نشان دهنده خاستگاه دوگانهی این رسوبها از سنگهای مافیک و فلسیک است. سنگ مادر این دو سازند براساس نمودار tio2/al2o3 گرانیت/ ریولیت- بازالت است. پائین بودن مقادیر شاخص دگرسانی و شاخص هوازدگی و نیز بالا بودن میزان sr نشان دهندهی هوازدگی کم تا متوسط سنگ خاستگاه است. پائین بودن cec نمونههای دو سازند؛ وجود ایلیت، کلریت، پالی گورسکیت و عدم حضور یا مقدار بسیار پائین ورمیکولیت و مونت موریلونیت را توجیه میکند. حدود آتربرگ نمونههای سازند رازک و میشان کم تا متوسط است (بین10- 16 ). ترکیب شیمیایی، کانیشناسی و پارهای از آزمایش های سرامیکی نشان دهندهی استفاده کاربردی رسوبهای این دو سازند در ساخت آجر، کاشی سرامیکی و سفالینههاست.