بررسی میزان آلودگی انگلی کبد شترهای کشتار شده در شاهرود در سال ۱۳۹۴

ahmadreza yazdanbakhsh1 1- dept. of public health, school of health, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iran.، hossein hatami2 2- dept. of public health, school of health, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iran.، gholamali sharifiarab3 3- vice-chancellery of health, shahroud university of medical sciences, shahroud, iran.، majid arabameri4 4- vice-chancellery of food and drug, shahroud university of medical sciences, shahroud, iran.

چکیده

مقدمه: با توجه به شرایط آب و هوایی ایران، شتر می تواند به عنوان منبع پروتئینی ارزشمندی در آب و هوای کویری در نظر گرفته شود. آلودگی های انگلی از شایع ترین امراض دامی بوده که علاوه بر زیان ها و مخاطرات بهداشتی، خسارات اقتصادی فراوانی را به دنبال دارد. اجرای این پروژه با هدف شناسایی انگل های شایع در کبد شتر صورت گرفته تا با کمک به اجرای برنامه مبارزه علیه بیماری های انگلی بتوان اقدام مؤثری در کاهش این گونه بیماری ها نمود. مواد و روش ها: این پروژه از فروردین سال 94 تا پایان مهرماه 94 صورت گرفته است، جهت تخمین میزان آلودگی انگلی کبدهای شتر، تعداد 94 نمونه از کبد شترهای کشتار شده در کشتارگاه شاهرود گرفته و نمونه ها پس از برش و خرد کردن به صورت قطعات دو تا سه سانتی متری جمع آوری و پس از شناورسازی و الک کردن، میزان آلودگی آن محاسبه گردید. نتایج: شایع ترین علت ضبط کبد در تعداد 94 نفر شتر کشتار شده، کیست هیداتیک می باشد که با 45/7 درصد بیشترین آلودگی را به خود اختصاص داده است. در رتبه بعدی، فاسیولا با فراوانی 06/1 درصد قرار داشت اما هیچ گونه آلودگی انگلی دیکروسلیوم مشاهده نگردید. ضمناً باتوجه به بررسی صورت گرفته، صددرصد شترانی که به کیست کبدی آلوده بودند دارای آلودگی انگلی ریوی نیز بودند. نتیجه گیری: این مطالعه نشان می دهد که شیوع آلودگی کبدهای شتر کشتار شده در شاهرود به انگل های فوق قابل توجه می باشد که این مسأله علاوه بر تحمیل زیان های اقتصادی ناشی از ضبط اندام آلوده، نشان دهنده وجود زمینه خطرات بهداشتی برای مصرف کنندگان منطقه می باشد. لذا با توجه به چرخه زندگی و انتقال این انگل ها، به کارگیری روش های پیشگیری بیماری با کمک سازمان دامپزشکی و اقدامات بهداشتی و کنترلی مناسب را طلب می نماید. همچنین با توجه به مخاطرات بهداشتی آلودگی انگلی و آلودگی قابل توجه شترها به انگل های بررسی شده، به کارگیری روش های پیشگیری بیماری با کمک شترداران و سازمان دامپزشکی ضروری می باشد.