ارزیابی تأثیر امواج ۲۱۰۰ مگاهرتز گسیل شده از نسل سوم تلفن های همراه بر ایجاد استرس اکسیداتیو و جذب ریوی ۹۹mtc-mibi در ریه موش صحرایی نر

mitra bokharaeian1 1- dept. of medical physics, school of medicine, semnan university of medical sciences, semnan, iran.، majid jadidi2 2- dept. of medical physics, school of medicine, semnan university of medical sciences, semnan, iran.، hadi hasanzadeh3 3- dept. of medical physics, school of medicine, semnan university of medical sciences, semnan, iran.، majid rahmati4 4- dept. of medical biotechnology, school of medicine, shahroud university of medical sciences, shahroud, iran.

چکیده

مقدمه : رادیوداروی 99m tc-mibi در اسکن های قلبی به طور اختصاصی در قلب تجمع می یابد ولی جذب قابل توجهی نیز در ریه دارد. افزایش جذب ریوی ممکن است باعث تغییر جذب قلبی شود و با توجه به مجاورت قلب با ریه در کیفیت تصویر اسکن شده مؤثر است. بنابراین هدف از این مطالعه بررسی میزان تجمع ریوی رادیوداروی 99m tc-mibi در اثر تابش امواج 2100 مگاهرتز تلفن همراه می باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه موش های صحرایی نر نژاد ویستار پس از تزریق وریدی رادیوداروی 99m tc-mibi ، در قفس قرار گرفته و گروه های آزمون به وسیله گوشی تعبیه شده در زیر قفس، به مدت (15 و 30) دقیقه تحت تابش امواج 2100 مگاهرتز قرار گرفتند. برای گروه های شاهد تلفن همراه در حالت standby قرار داشت. اکتیویته ریه توسط دزکالیبراتور و وزن ریه به وسیله ترازوی دیجیتال اندازه گیری شد و مقادیر سرمی mda و catalase با تکنیک الایزا مورد سنجش قرار گرفت. نتایج: تابش امواج 2100 مگاهرتز به مدت 15 و 30 دقیقه، به طور معنی داری جذب ریوی 99m tc-mibi را افزایش داده و باعث ایجاد روند کاهشی معنی دار تغییرات اکتیویته ویژه ریه با زمان می شود ولی هیچ تغییر قابل توجهی در سطح استرس اکسیدایتو ایجاد نمی کند. نتیجه گیری: چنانچه فردی به منظور تهیه اسکن قلب مورد تزریق رادیوداروی 99m tc-mibi قرار گیرد و در فاصله زمانی تزریق تا تهیه اسکن تحت تابش امواج 2100 مگاهرتز تلفن همراه قرار داشته باشد به علت افزایش جذب رادیودارو در ریه ممکن است اسکن قلبی دچار آرتیفکت شود و تشخیص بیماری به درستی صورت نگیرد.