بررسی ارتباط بین نسبت اندازه های سر و گردن فمور به اندازه های میله (nail) در پیامد درمان شکستگی های اینتروتروکانتریک به روش dynamic hip screw
چکیده
مقدمه: درمان شکستگی اینترتروکانتریک امروزه یکی از معضلات اصلی در سنین بالا محسوب میشود . بهخصوص در شکستگیهای ناپایدار و بیماران دارای استئوپروز شدید نتایج درمان جراحی مطلوب نمیباشد. عوامل مختلفی در نتایج درمان مؤثرند که در این مطالعه یک معیار جدید که احتمالاً در پیش آگهی درمان مؤثر است، مطرح گردیده است. مواد و روشها: از مهر سال 1382 تا شهریور 1386، تعداد 128 بیمار که شکستگی اینترتروکانتریک ناپایدار داشته یا از نظر معیار (سایز) sighs استئوپروز نسبتاً شدید داشتهاند (گروه 3- 1) و به روش dhs عمل جراحی شدهاند و در تمام بیماران فاصله نوک تا انتها ( tip apex distance ) در محدوده mm 25 بوده است، مطالعه شدهاند. در این بیماران معیار y/b (نسبت قطر گردن فمور در میانه آن به قطر بدنه ( nail )) x/a (نسبت بیشترین قطر سر فمور به قطر سر میله) اندازهگیری شده و میزان شکست درمان در گروههای مختلف اندازهگیری شده است. نتایج: میزان کلی شکست درمان 26% (33 مورد) بوده، میانگین سنی بیماران 4/74 سال، 86 بیمار زن و 42 بیمار مرد بودهاند. بیشترین میزان شکست درمان (21 مورد) در گروه b 1 که معیار mm 6/3 ≤ y/b و همچنین در گروه 2 b (23 مورد) که mm 3 ≤ x/a داشتهاند، دیده شده است. میانگین معیار y/b ، 64/3 میلیمتر و میانگین معیار x/a ، 08/3 میلیمتر بوده است. نتیجهگیری: باتوجه به میزان بالای شکست درمان در کل بیماران (26%) و بهویژه میزان بالای آن در گروههای 1 b و 2 b که نشاندهنده بالا بودن شکست درمان در اندازههای بالای سر و گردن فمور میباشد، باید در بیماران با شکستگی ناپایدار بهویژه افراد دارای اندازههای بالای سر و گردن فمور تمهیدات جدیدی برای بهبود پیش آگهی در نظر گرفته شود.