مقاله

بررسی اثر بازدارندگی آنتی بیوتیک مترونیدازول قبل و بعد از فرایند اکسیداسیون پیشرفته uv۲۵۴/h۲o۲بر فعالیت متان سازی ویژه بیومس بیهوازی

سید عباس میرزایی، s. a. mirzaee environment research center, isfahan university of medical sciences (iums), isfahan, iran; department of environmental health engineering, school of health, iums, isfahan, iran.department of environmental health engineering, school of health, ilam university of medical sciences, ilam, iran.دانشجوی کارشناسی ارشد، مرکزتحقیقات محیط زیست،دانشگاه علوم پزشکی اصفهان محمد مهدی امین، m.m amin environment research center, isfahan university of medical sciences (iums), isfahan, iran; department of environmental health engineering, school of health, iums, isfahan, iran.دکترای تخصصی مهندسی بهداشت محیط، مرکزتحقیقات محیط زیست، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان منصور سرافراز، m sarafraz environment research center, isfahan university of medical sciences (iums), isfahan, iran; department of environmental health engineering, school of health, iums, isfahan, iran.دانشجوی کارشناسی ارشد، مرکزتحقیقات محیط زیست،دانشگاه علوم پزشکی اصفهان مهناز حیدری، m heidari environment research center, isfahan university of medical sciences (iums), isfahan, iran; department of environmental health engineering, school of health, iums, isfahan, iran.دانشجوی کارشناسی ارشد، مرکزتحقیقات محیط زیست،دانشگاه علوم پزشکی اصفهان محمد مهدی احمد معظم، m.m ahmad moazzam environment research center, isfahan university of medical sciences (iums), isfahan, iran; department of environmental health engineering, school of health, iums, isfahan, iran.دانشجوی کارشناسی ارشد، مرکزتحقیقات محیط زیست،دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

چکیده

زمینه و هدف: دفع ترکیبات داروئی به محیط زیست به عنوان آلاینده های نو ظهور، نگرانی قابل توجهی ایجاد کرده و استفاده از روش های جدید تصفیه فاضلاب جهت حذف این ترکیبات ضروری بنظر می رسد. مطالعه حاضر درصدد بررسی میزان تاثیر بازدارندگی داروی مترونیدازول قبل و بعد از تصفیه با استفاده از فرایند uv254/h2o2 بر فعالیت متان سازی ویژه جرم زیستی بی هوازی است. روش بررسی: تعداد 14 آزمایش هضم بی هوازی به روش ناپیوسته قبل و پس از کاربرد فرایند uv254/h2o2 در راکتورهای ml500 که 30% جرم زیستی بی هوازی و 70% سوبستره بوده، انجام شد. تکنیک مورد استفاده در این مطالعه روش جابجایی مایع بود. مدت هر آزمایش در حدود10 تا 17روز به طول انجامید. یافته ها: میزان بیومتان تجمعی در غلظت های 1، 5، 10، 25، 50 و mg/l 100 داروی مترونیدازول بترتیب 34/04، 95/12، 100/86، 3/28، 27/88 وml 6/97 اندازه گیری شد. این میزان با کاربرد فرایند پیش تصفیه به مدت min 60 در غلظت های 25، 50 و mg/l80 بترتیب 800/73، 243/54 و ml 10/66 و در مدت زمان min90 در غلظت های 80، 120 و mg/l150 بترتیب تولید بیومتان به میزان 377/2، 380/48 و ml63/14 مشاهده شد. نتیجه گیری: داروی مترونیدازول در غلظت های مختلف بر کارایی هاضم های بی هوازی اثر بازدارندگی دارد و بنابراین نیاز به یک روش پیش تصفیه موثر برای کاهش این اثر مورد نیاز است. فرایند uv254/h2o2روشی موثر برای تجزیه و تبدیل مترونیدازول به ترکیبات ساده تر و قابل تجزیه بیولوژیکی بیشتر برای مصرف باکتری های بی هوازی و در نتیجه افزایش بیوگاز تولیدی در هاضمها است.

اسناد مشابه