مطالعه اثرنوع حلال و خشک نمودن زیست توده بر استخراج لیپید از میکروجلبک نانوکلروپسیس اوکولاتا جهت تولید بیودیزل

محمد ملکوتیان، m malakootian environmental health engineering research center,department of environmental health engineering, school of public health, kerman university of medical sciences, kerman, iran.دکتری بهداشت محیط، استاد مرکز تحقیقات مهندسی بهداشت محیط، گروه بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کرمان بهنام حاتمی، b hatami department of environmental health engineering, school of public health, kerman university of medical sciences, kerman, iran.کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط، گروه بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان شیدوش دولتشاهی، sh dolatshahi environmental health engineering research center,department of environmental health engineering, school of public health, kerman university of medical sciences, kerman, iran.کرمان احمد رجبی زاده، a rajabzadeh environmental health engineering research center,department of environmental health engineering, school of public health, kerman university of medical sciences, kerman, iran.کرمان

چکیده

زمینه و هدف: اخیرا بیودیزل به عنوان سوخت سبز و انرژی دوست دار محیط زیست توجه زیادی به خود جلب نموده و تلاش ها در جهت بهینه سازی شرایط تولید بیودیزل از میکروجلبک ها ادامه دارد. هدف از این مطالعه تعیین روش مناسب آبگیری و خشک نمودن زیست توده و انتخاب حلال آلی مناسب جهت استخراج لیپید از زیست توده است. روش بررسی: پس از کشت نانوکلروپسیس اوکولاتا در محیط گیلاردf/2 و رسیدن میکروجلبک به انتهای فاز رشد ثابت، زیست توده جلبکی به وسیله سانتریفیوژ از محیط آبی جدا و به سه روش فور، هوای آزاد و لیوفیلیزه خشک گردید. استخراج لیپید از تمامی نمونه های خشک شده، توسط دستگاه سوکسله و سه حلال دی اتیل اتر، ان هگزان وان پنتان انجام شد. کمیت و کیفیت لیپید استخراج شده در هر مرحله توسط گازکروماتوگرافی جرمی تعیین گردید. یافته ها: در هر سه روش خشک کردن، اسید پالمیتیک و اسید پالمیتولئیک بطور معناداری بیشترین ترکیب اسید چرب میکروجلبک را تشکیل داده و مقدار اسید پالمیتیک در ترکیب اسید چرب استخراج شده توسط دی اتیل اتر به طور معناداری نسبت به دو حلال دیگر بیشتر است. میکروجلبک خشک شده در هوای آزاد و روش لیوفیلیزه که با حلال دی اتیل اتر استخراج لیپید از آن انجام شده بیشترین مقدار تری گلیسرید را دارد و به ترتیب برابر 76/72و 75/03 درصد اسید چرب است. نتیجه گیری: استفاده از روش لیوفیلیزه جهت آبگیری و خشک نمودن زیست توده و همچنین دی اتیل اتر به عنوان حلال جهت استخراج لیپید از زیست توده نسبت به سایر روش های مورد مطالعه در این تحقیق بازدهی بالاتری دارد و در تحقیقات مربوط به تولید بیودیزل از لیپید میکروجلبک کارایی بیشتری خواهد داشت.