بررسی سمیت نانوذرات اکسید روی و اکسید تیتانیوم با استفاده از آزمون زیستی توسط باکتری های اشرشیاکلی atcc ۳۵۲۱۸ و استافیلوکوک اورئوس atcc ۲۵۹۲۳

کاظم ندافی، k naddafi department of environmental health, faculty of health, tehran university of medical sciences, tehranدکترای بهداشت محیط، دانشیار دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران محمدرضا زارع، m.r zare department of environmental health, faculty of health, tehran university of medical sciences, tehranدانشجوی کارشناسی ارشد بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران مسعود یونسیان، m younesian department of environmental health, faculty of health, tehran university of medical sciences, tehranدکترای اپیدمیولوژی، دانشیار دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران محمود علی محمدی، m alimohammadi department of environmental health, faculty of health, tehran university of medical sciences, tehranدکترای بهداشت محیط، استادیار دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران نوشین راستکاری، n rastkari department of environmental health, faculty of health, tehran university of medical sciences, tehranدکترای شیمی دارویی، استادیار مرکز تحقیقات محیط زیست، دانشگاه علوم پزشکی تهران سیدنجات موسوی، n mousavi department of environmental health, faculty of health, tehran university of medical sciences, tehranکارشناس بهداشت محیط، آزمایشگاه میکروبیولوژی دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران

چکیده

زمینه و هدف: در این تحقیق سمیت نانوذرات اکسید روی (zno) و اکسید تیتانیوم (tio2) به عنوان دو نوع از پرکاربردترین نانوذرات مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج این مطالعه می تواند به وضع استانداردها و قوانین زیست محیطی نانوذرات کمک کند. روش بررسی: غلظت های مختلف از دو نانوذره zno و tio2 به محیط کشت های نوترینت آگار اضافه شد. سپس باکتری های اشرشیا کلی و استافیلوکوک اورئوس با تعداد مشخص به محیط کشت اضافه شدند و میزان بازدارندگی رشد در مقایسه با نمونه شاهد تعیین شد. اطلاعات حاصل به کمک نرم افزار spss ver 16.0 و آزمون استاندارد پروبیت، آنالیز شده و غلظت موثر 50 درصد(ec50 ) و غلظت بدون اثر بازدارنده (noec) در ارتباط با دو نوع نانوذره تعیین گردید.یافته ها: طبق آزمایشات، ec50 24 ساعته نانو zno ، با استفاده از ا. کلای و ا. اورئوس به ترتیب mg/l 47/5 و mg/l 38/2 به دست آمد. ec50 24 ساعته نانوذرات tio2 با استفاده از ا. کلای و ا. اورئوس نیز به ترتیب mg/l 5366 و mg/l 3471 محاسبه شد. همچنین برای نانوذرات zno غلظت بدون اثر بازدارنده (noec) با استفاده از ا. کلای و ا. اورئوس به ترتیب 15/1 و mg/l 28/3 و برای نانوذرات اکسید تیتانیوم غلظت بدون اثر بازدارنده با استفاده از ا. کلای و ا. اورئوس به ترتیب 1937 و 1184 محاسبه شد.نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که سمیت حاد نانوذرات اکسید روی به مراتب بیشتر از سمیت حاد نانوذرات اکسید تیتانیوم است. مقایسه نتایج این مطالعه با معیارهای ارایه شده توسط epa نیز نشان می دهد که از نظر سمیت حاد، نانوذرات اکسید روی در رده مواد با سمیت متوسط و نانوذرات اکسید تیتانیوم در رده موادی که عملا غیر سمی هستند قرار می گیرد. بنابراین پیشنهاد حدود مجاز مواجهه و وضع استانداردهای دفع محیطی نانوذرات اکسیدروی از نظر سمیت حاد در مقایسه با نانوذرات اکسید تیتانیوم نیازمند مراقبت بیشتری است.