اپیدمیولوژی آسیب های اندام تحتانی درجانبازان مبتلا به اختلالات عصبی، اسکلتی و عضلانی مچ و پا

مصطفی علامی، allami m. janbazan medical and engineering research center (jmerc), tehran, iranمرکز تحقیقات مهندسی و علوم پزشکی جانبازان، تهران، ایران امیر کریمی، karimi a. janbazan medical and engineering research center (jmerc), tehran, iranمرکز تحقیقات مهندسی و علوم پزشکی جانبازان، تهران، ایران نرگس جان زاده، janzadeh n. janbazan medical and engineering research center (jmerc), tehran, iranمرکز تحقیقات مهندسی و علوم پزشکی جانبازان، تهران، ایران نفیسه فیض الهی، feizollahi n. janbazan medical and engineering research center (jmerc), tehran, iranمرکز تحقیقات مهندسی و علوم پزشکی جانبازان، تهران، ایران الهام اسفندیاری، esfandiari e. janbazan medical and engineering research center (jmerc), tehran, iranمرکز تحقیقات مهندسی و علوم پزشکی جانبازان، تهران، ایران مهدی معصومی، masoumi m. : janbazan medical and engineering research center (jmerc), no. 17, farokh street, moghadas ardabili street, yaman street, shahid chamran highway, tehran, iranتهران، بزرگراه چمران، خیابان یمن، خیابان مقدس اردبیلی، خیابان فرخ، پلاک 17، پژوهشکده مهندسی وعلوم پزشکی جانبازان کامیار قصیری

چکیده

اهداف: هدف از مطالعه حاضر، بررسی وضعیت اپیدمیولوژیک آسیب¬های واردشده به اندام تحتانی و وجود فاکتورهای خطر در جانبازان مبتلا به اختلالات عصبی- اسکلتی- عضلانی مچ و پا بود. ابزار و روش¬ها: در این مطالعه توصیفی مقطعی، 795 جانباز مبتلا به اختلالات عصبی- اسکلتی- عضلانی مچ و پا در 8 استان ایران طی سال¬های 1392 تا 1394 به صورت سرشماری مورد بررسی قرار گرفتند. اطلاعات جمعیت شناختی، نوع اختلال عصبی-اسکلتی- عضلانی مچ و پا، تعداد دفعات جراحی پای مبتلا، بروز حوادث منجر به آسیب جسمی در سال منتهی به مطالعه، بستری و وجود مصدومیت همراه جمع آوری شد. نرم افزار spss 22 و آزمون های مجذورکای، همبستگی پیرسون، آنووا و کروسکال والیس جهت تحلیل آماری استفاده شد. یافته¬ها: محدودیت در دامنه حرکتی دورسی¬فلکشن مچ در 282 نفر (5/35%) در پای راست و در 259 نفر (6/32%) در پای چپ مشاهده شد. کوتاهی پای راست در 302 نفر (0/38%) و کوتاهی پای چپ در 285 نفر (8/35%) دیده شد. شایع¬ترین ضایعات اعصاب محیطی پای راست سیاتیک (2/10%) و پرونئال (9/9%) و پای چپ پرونئال (4/10%) و سیاتیک (7/7%) بود. طی یکسال منتهی به مطالعه 97 نفر (2/12%) دچار حوادث منجر به آسیب جسمی شده بودند. ارتباط کاملاً معناداری میان نوع مصدومیت¬ها به جز مچ و پا با تعداد روزهای غیبت از کار (01/0=p)، بستری در بیمارستان و با آسیب¬های همراه (001/0p<) و درصد جانبازی با بروز حادثه در سال منتهی به مطالعه (001/0p<) مشاهده شد. نتیجه¬گیری: محدودیت دامنه¬ حرکتی دورسی¬فلکشن مچ¬ و ¬پا و کوتاهی اندام تحتانی، فراوان¬ترین آسیب¬های جانبازان مبتلا به اختلالات عصبی- اسکلتی- عضلانی مچ ¬و پا هستند. همچنین وجود مجروحیت های همراه از مهم¬ترین فاکتورهای خطر در بروز حوادث برای این جانبازان است.