ارتباط پلی مورفیسم c→t در جایگاه ۵۰۹- پروموتر ژن ۱β-tgf با عوارض دیررس ریوی در مصدومان شیمیایی با گاز خردل
چکیده
اهداف: گاز خردل ماده ای تاول زاست که برای اولین بار به عنوان سلاح شیمیایی در جنگ جهانی اول و نیز در طول جنگ عراق علیه ایران مورد استفاده قرار گرفته است. هدف از این مطالعه بررسی ارتباط پلی مورفیسم c→t در جایگاه 509- پروموتر ژن tgf-β1 با عوارض دیررس ریوی در مصدومان شیمیایی با گاز خردل بود. مواد و روش ها: این مطالعه در میان 252 نفر جانباز شیمیایی که به دو گروه 107 نفر افراد مواجه با گاز خردل با مشکل ریوی و 145 نفر بدون مشکل ریوی تقسیم شده بودند، انجام شد. خون محیطی از افراد مورد مطالعه در لوله حاوی edta جمع آوری و سپس، dna ژنومی از لوکوسیت ها استخراج شد. برای تعیین ژنوتیپ افراد از روشpcr-rflp استفاده شد. آنالیزهای آماری با استفاده از نرم افزار spss 18 و آزمون مجذور کای انجام گرفت. یافته ها: در گروه مصدومان شیمیایی دارای مشکل ریوی 33 نفر و در گروه بدون مشکل ریوی 43 نفر دارای ژنوتیپ هموزیگوت cc بودند. 59 نفر از مصدومان شیمیایی دارای مشکل ریوی و 76 نفر از گروه بدون مشکل ریوی ژنوتیپ هتروزیگوت ct داشتند (967/0=p). همچنین، در گروه دارای مشکل ریوی 15 نفر و در گروه بدون مشکل ریوی 26 نفر دارای ژنوتیپ هموزیگوت tt بودند (473/0=p). تفاوت معنی داری بین توزیع ژنوتیپی مختلف پلی مورفیسم c→t در جایگاه 509- پروموتر ژن 1β-tgf در گروه مواجهه بدون مشکل و دارای مشکل ریوی مشاهده نشد. نتیجه گیری: ارتباطی بین عوارض درازمدت ریوی ناشی از گاز خردل و پلی مورفیسم c→t در جایگاه 509- پروموتر ژن 1βtgf- وجود ندارد.