مقایسه تأثیر دو نوع پنجه sach و تک محوره بر مولفه های تعادلی راه رفتن در افرادمبتلا به قطع عضو زیرزانوی یکطرفه

سارا علوی، sara alavi general rehabilitaton center of rcs-rashid yasemi st. - valiasr avn.- tehran- iranتهران- ولی عصر- خ رشید یاسمی- مرکز جامع توانبخشی هلال احمر رضا وهاب کاشانی، reza vahab kashani orthotics and prosthetics department- uswr- kodakyar st.- evin- tehran- iranتهران- اوین- بلوار دانشجو- خ کودکیار- دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی- گروه ارتز و پروتز مسعود کریملو، masoud karimlou ُstatistics department- uswr- kodakyar st.- evin- tehran- iranتهران- اوین- بلوار دانشجو- خ کودکیار- دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی- گروه آمار حسن سعیدی، hassan saeedi orthotics and prosthetics department- rehabilitation faciulty- shahnazari avn.- mohseni square-tehranنهران- م محسنی- خ شاه نظری- دانشکده توانبخشی- دیارتمان ارتز و پروتز محمود بهرامی زاده، mahmoud bahramizadeh orthotics and prosthetics department- uswr- kodakyar st.- evin- tehran- iranتهران- اوین- بلوار دانشجو- خ کودکیار- دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی- گروه ارتز و پروتز

چکیده

چکیده هدف: این مطالعه با هدف مقایسه تأثیر دو نوع پنجه sach و تک محوره بر مولفه های تعادلی راه رفتن در افراد مبتلا به قطع عضو زیرزانوی تروماتیک یکطرفه انجام شد. مواد و روش ها: مطالعه حاضراز نوع متقاطع تصادفی شده است و بر روی 5 زن قطع عضو زیرزانوی تروماتیک انجام شد و نتایج به دست آمده با یک گروه کنترل 10 نفره مقایسه شد. همه ی افراد شرکت کننده در مطالعه در گروه سنی میانسال بودند. افراد قطع عضو زیرزانوی مراجعه کننده در صورت دارا بودن همه ی شرایط حضور در مطالعه، بر اساس نحوه تقسیم بلو ک های تصادفی به یکی از دو گروه a و b منتسب می شدند:گروه a ابتدا با پنجه sach وسپس با پنجه تک محوره مورد آزمون قرار گرفتند و در گروه b ترتیب انجام آزمون ها بالعکس بود. پس از اعمال تنظیمات استاتیک و داینامیک پروتز و انجام تمرینات راه رفتن، با استفاده از دستگاه کامپیوتری وضعیت گیری داینامیک بدن، به ترتیب آزمون های walk across ، sit to stand ، tandem walk گرفته شد. نتایج بدست آمده حاصل میانگین سه بار تکرار انجام آزمون بود. یافته ها: میانگین سنی گروه مورد 26سال و3 ماه و میانگین شاخصه جثه بدنی آنها 73 . 23کیلوگرم برمترمربع بود. اختلاف معناداری بین متغیرهای سن، شاخصه جثه بدنی، قد و وزن دو گروه مورد و شاهد در زمان ورود به مطالعه مشاهده نشد.آزمون های آماری t مستقل در گروه مورد با استفاده از دو پنجه sach و تک محوره نشان داد که متغیرهای عرض گام، طول گام سرعت راه رفتن و تشابه طول گام در این دو حالت با یکدیگر اختلاف معناداری ندارند. مقایسه تفکیکی این دو پنجه با نتایج گروه شاهد طی آزمون های آماری t زوجی حاکی از چندین اختلاف بود از جمله میانگین عرض گام گروه مورد با استفاده از پنجه تک محوره با میانگین عرض گام گروه شاهد اختلاف معنادار داشت ) 05 . 0> p ) . همچنین طول گام گروه مورد با استفاده از پنجه sach از میانگین طول گام گروه شاهد کمتر بود ) 05 . 0> p ) . نتیجه گیری: آزمون های آماری انجام شده در گروه مورد اختلاف معناداری را بین دو پنجه sach و تک محوره نشان نداد ولی مقایسه های تفکیکی به عمل آمده حاکی از تفاوت معنادار عرض گام راه رفتن با استفاده از پنجه تک محوره و طول گام با استفاده از پنجه sach با میانگین های بدست آمده از گروه کنترل بود که به نظر می رسد ناشی از تفاوت های عملکردی این دو پنجه در تأمین حرکات اینورژن، اورژن و پلانتارفلکشن، دورسی فلکشن می باشد