مقاله

تعیین دقت ثبت ایمپلنت در دو روش تری باز و تری بسته و تعیین ثبت جزئیات سطح دندان حین این قالب گیری

چکیده

زمینه و هدف: قرارگیری ایمپلنت ها به صورت غیرفعال و بدون استرس در محل خود از اهمیت زیادی برخوردار است. در این مطالعه دقت ابعادی و زاویه ای 2 تکنیک قالب گیری تری باز و تری بسته به وسیله ماده قالب گیری پلی اتر و نیز دقت ثبت جزئیات سطحی دندان حین قالب گیری از ایمپلنت های دندانی مورد بررسی قرار گرفتروش بررسی: یک مدل فلزی با دو ایمپلنت در ناحیه دندان پرمولر دوم و مولر اول ماگزیمم و یک دندان با سطح شیاردار در ناحیه دندان مولر اول سمت مقابل جهت بررسی ثبت جزئیات در نظر گرفته شد. 27 قالب پلی اتر (با قوام متوسط) از این مدل (9 عدد به صورت تری باز و 9 عدد به صورت تری بسته و 9 عدد بعد از باز کردن کوپینگ های قالب گیری) گرفته شد. قالب ها با استفاده از گچ نوع 4 ریخته شد. ثبات ابعادی با استفاده از دستگاه coordinate measuring machine (cmm) و ثبت جزئیات قالب ها با استفاده از دستگاه video measuring machine (vmm) ارزیابی شد. نتایج حاصله آنالیز و با استفاده از آزمون t-test و one-way anovaمقایسه شدند.یافته ها: بین دو تکنیک تری باز و تری بسته از لحاظ آماری تفاوت قابل توجهی در ثبات ابعادی وجود داشت (001/0p ).نتیجه گیری: دقت قالب گیری با استفاده از تکنیک تری باز بیش از تری بسته ثبت گردید. وجود ایمپلنت یا عدم وجود آن در ثبت جزئیات سطحی دندان اهمیت چندانی نداشت.

اسناد مشابه