مقایسه استحکام باند دندان های کامپوزیتی و آکریلی به آکریل های بیس دنچر گرماپخت و خود به خود پلیمریزه شونده
چکیده
زمینه و هدف: جدا شدن دندان های مصنوعی از آکریل بیس دنچر یکی از مشکلات عمده در بیمارانی است که از دنچر استفاده می کنند. با توجه به اتلاف وقت و هزینه در اصلاح و مرمت دنچر ها و همچنین هزینه گزاف دندان های مصنوعی خارجی، هدف این مطالعه مقایسه استحکام باند دندان های کامپوزیتی و آکریلی ایده آل ماکو ایرانی و آیووکلار خارجی به آکریل های گرماپخت و خود به خود پلیمریزه شونده بود.روش بررسی: تحقیق به روش تجربی و در محیط آزمایشگاهی انجام شد. از دو نوع رزین بیس (گرماپخت و فوری) و 4 دندان مصنوعی (آکریلی مرجان نیو، کامپوزیتی گلامور (هر دو ایرانی) و کامپوزیتی و آکریلی لیختن اشتاین) استفاده شد و بدین ترتیب، 8 گروه مورد بررسی قرار گرفتند، که هر گروه شامل 14 نمونه بود. در نمونه های باند شده به رزین فوری از رزین (rapid repair, dentply, england) و در نمونه های باند شده به رزین گرماپخت از رزین(selectaplus h/trevalon, dentply, england) استفاده شد. برای بررسی استحکام باند از نیروی برشی در دستگاه univesity testing machine استفاده و داده ها با آزمون 2- way anova آنالیز شدند.یافته ها: در رزین گرماپخت، دندان های آکریلی بالاترین استحکام باند را داشتند و تفاوت معنی داری با هم نداشتند (632/0=p). اما بین استحکام باند این دندان ها و دندان های کامپوزیتی گلامور و آیووکلار اختلاف معنی داری یافت شد. در رزین فوری، دندان های آکریلی و همچنین کامپوزیتی گلامور از لحاظ استحکام باند تفاوت معنی داری با هم نداشتند و بالاترین استحکام باند را به خود اختصاص دادند، ولی دندان آیووکلار کامپوزیتی دارای پایین ترین استحکام باند بود که با سایر دندان ها اختلاف معنی داری داشت (05/0p ).نتیجه گیری: با توجه به نتایج حاصل از این مطالعه، نوع دندان مصنوعی و روش پلیمریزاسیون رزین بیس دنچر می تواند نیروی شکست را تحت تأثیر قرار دهد.