بررسی مقایسه ای میزان نشت نانومتری در ترمیمهای کامپوزیت متعاقب کاربرد مواد چسبنده عاجی سلف اچ و توتال اچ در دندانهای شیری و دائمی۱
چکیده
زمینه و هدف: نانولیکیج در دراز مدت می تواند موجب تغییر رنگ مارجین، پوسیدگیهای ثانویه، حساسیت بعد از ترمیم و در نهایت از دست رفتن ترمیم دندان گردد، بنابراین کفایت لایه هیبرید اهمیت اساسی در پیشگیری از بروز نانولیکیج در ترمیمهای چسبنده دارد. با توجه به تفاوتهای ساختاری در عاج دندانهای شیری و دائمی، لزوم بررسی نانولیکیج در دندانهای شیری که تاکنون انجام نگرفته است، از اهمیت بالائی برخوردار می باشد. مطالعه حاضر با هدف تعیین میزان نانولیکیج در ترمیمهای کامپوزیت متعاقب کاربرد مواد چسبنده عاجی سلف- اچ (ibond) و توتال- اچ (gluma one bond) در دندانهای شیری و دائمی انجام شد.