تعیین حساسیت و حداقل غلظت مهارکنندگی رشد یرسینیا نسبت به آنتی بیوتیک های بتالاکتام
چکیده
زمینه: بیماریهای رودهای سالانه سبب مرگ بسیاری از کودکان زیر 5 سال میشوند و گونههای یرسینیا یکی از عوامل ایجادکننده اسهال در کودکان هستند. وجود سویههای مقاوم به آنتی بیوتیکها از مشکلات درمانی این گروه از باکتریهاست. هدف: مطالعه به منظور تعیین میزان حساسیت و حداقل غلظت مهارکنندگی یرسینیا نسبت به آنتیبیوتیکهای بتالاکتام انجام شد. مواد و روشها: این مطالعه تجربی در سال 1393 بر روی 50 سوش یرسینیا شامل 39 سوش جدا شده از منابع مختلف انسانی، محیطی و غذایی ایران و 11 سوش انستیتو پاستور پاریس در دمای 27 درجه سانتیگراد انجام شد. تعیین حداقل غلظت مهارکنندگی رشد بر روی سه آنتیبیوتیک آمپیسیلین، سفازولین و سفوتاکسیم با استفاده از روش تهیه رقت در لوله انجام و دادهها براساس نتایج سوشهای شاهد بررسی شد. یافتهها: در بین سه آنتیبیوتیک مورد مطالعه پایینترین حداقل غلظت مهارکنندگی %50 و %90 برای سفوتاکسیم بهدست آمد (حداقل غلظت مهارکنندگی %50، کمتر یا مساوی با 0/125 میکروگرم بر میلیلیتر و حداقل غلظت مهارکنندگی %90، کمتر یا مساوی 0/5 میکروگرم بر میلیلیتر). تمامی گونهها (%100) نسبت به آمپیسیلین مقاومت نشان دادند و درمورد سفازولین نیز حساسیت بسیار کمی دیده شد. نتیجهگیری: با توجه به یافتهها، به نظر میرسد آنتیبیوتیک سفوتاکسیم در مقایسه با سفازولین و آمپیسیلین، علیه گونههای یرسینیا مؤثرتر است.