مقاله

تعیین حساسیت و حداقل غلظت مهارکنندگی رشد یرسینیا نسبت به آنتی بیوتیک های بتالاکتام

چکیده

زمینه: بیماری­های روده­ای سالانه سبب مرگ بسیاری از کودکان زیر 5 سال می­شوند و گونه­های یرسینیا یکی از عوامل ایجادکننده اسهال در کودکان هستند. وجود سویه­های مقاوم به آنتی بیوتیک­ها از مشکلات درمانی این گروه از باکتری­هاست. هدف: مطالعه به منظور تعیین میزان حساسیت و حداقل غلظت مهارکنندگی یرسینیا نسبت به آنتی­بیوتیک­های بتالاکتام انجام شد. مواد و روش­ها: این مطالعه تجربی در سال 1393 بر روی 50 سوش یرسینیا شامل 39 سوش جدا شده از منابع مختلف انسانی، محیطی و غذایی ایران و 11 سوش انستیتو پاستور پاریس در دمای 27 درجه سانتی­گراد انجام شد. تعیین حداقل غلظت مهارکنندگی رشد بر روی سه آنتی­بیوتیک آمپی­سیلین، سفازولین و سفوتاکسیم با استفاده از روش تهیه رقت در لوله انجام و داده­ها براساس نتایج سوش­های شاهد بررسی شد. یافته­ها: در بین سه آنتی­بیوتیک مورد مطالعه پایین­ترین حداقل غلظت مهارکنندگی %50 و %90 برای سفوتاکسیم به­دست آمد (حداقل غلظت مهارکنندگی %50، کم­تر یا مساوی با 0/125 میکروگرم بر میلی­لیتر و حداقل غلظت مهارکنندگی %90، کم­تر یا مساوی 0/5 میکروگرم بر میلی­لیتر). تمامی گونه­ها (%100) نسبت به آمپی­سیلین مقاومت نشان دادند و درمورد سفازولین نیز حساسیت بسیار کمی دیده شد. نتیجه­گیری: با توجه به یافته­ها، به نظر می­رسد آنتی­بیوتیک سفوتاکسیم در مقایسه با سفازولین و آمپی­سیلین، علیه گونه­های یرسینیا مؤثرتر است.

اسناد مشابه