تأثیر آموزش ارتباط مؤثر به زوج های وابسته به مواد مخدر براساس مدل شناختی– رفتاری بر الگوهای ارتباطی و عود مجدد
چکیده
زمینه: یکی از چالشهای عمده درمان نگهدارنده با متادون، لغزش و عدم ماندگاری بر درمان است. لذا، توجه به عوامل مؤثر در این مورد و کاهش آن به وسیله مداخلههای روانشناختی بهعنوان مکمل دارودرمانی ضروری است. هدف: مطالعه به منظور تعیین تأثیر آموزش ارتباط مؤثر به زوجهای وابسته به مواد مخدر براساس مدل شناختی- رفتاری بر الگوهای ارتباطی و عود مجدد انجام شد. مواد و روشها: این مطالعه مداخلهای نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه شاهد، در سال 1392 بر روی 40 زوج مراجعهکننده به مراکز دولتی ترک اعتیاد شهر قزوین انجام شد. این افراد الگوهای مشکل دار ارتباطی داشتند و به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی به دو گروه مداخله و شاهد تقسیم شدند. دو گروه با پرسشنامه مقیاس پیش بینیپذیری بازگشت به مصرف مواد ((rps و مصاحبه بالینی ساختاریافته ( (scid-i برای مردان و پرسشنامه الگوهای ارتباطی (cpq)برای زوجها در مراحل پیش و پسآزمون ارزیابی شدند. گروه مداخله 9 جلسه 2 ساعتی آموزش گروهی نحوه ارتباط مؤثر براساس مدل شناختی- رفتاری را دریافت کردند. دادهها با آزمونهای آماری لوین، باکس و تحلیل کوواریانس چندمتغیری (mancova) تحلیل شدند. یافتهها: تفاوت بین دو گروه مداخله و شاهد در نمره الگوی ارتباط سازنده با 0/51 (0/05>p)، در نمره الگوی اجتناب متقابل با 0/61 (0/0001>p) و در الگوی تقاضا/کنارهگیری با 0/45 (0/05>p) از نظر آماری معنیدار بود. همچنین تفاوت بین دو گروه در نمره میزان عود با 0/64(0/0001>p) از نظر آماری معنیدار بود. نتیجهگیری: با توجه به یافتهها، بهنظر میرسد آموزش گروهی نحوه ارتباط مؤثر به زوجهای وابسته به مواد مخدر براساس مدل شناختی- رفتاری موجب بهبود الگوهای ارتباطی و پیشگیری از عود مواد در مردان میشود.