مقایسه تراکم رادیوگرافیک و پُرکردگی نهایی کانال ریشه با استفاده از اسپریدرهای نیکل تیتانیوم و فولاد ضدزنگ
چکیده
زمینه: رایجترین روش برای پُرکردن کانال، فشردن جانبی است و اسپریدرها در فشردن مخروط های گوتاپرکا نقش مهمی دارند. هدف: مطالعه به منظور مقایسه تراکم رادیوگرافیک و پُرکردگی نهایی کانال ریشه با استفاده از اسپریدر های نیکل تیتانیوم و فولاد ضدزنگ انجام شد. مواد و روشها: این مطالعه تجربی در سال 1392 در دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی قزوین انجام شد. 30 بلوک آکریلی حاوی کانال با انحنای 45 درجه به وسیله ترازویی با دقت 0001/0 گرم وزن شدند (w1). نمونه ها پس از آمادهسازی و شکلدهی به روش استپ بک تا فایل اصلی ناحیه اپیکال شماره 30 مجدداً وزن شدند (w2). سپس به طور تصادفی در 2 گروه 15 تایی قرار گرفتند و با استفاده از روش فشردن جانبی پُر شدند. جهت پُرکردن کانال در نمونه های یک گروه، از اسپریدر نیکل تیتانیوم و در گروه دیگر از اسپریدر فولاد ضدزنگ هماندازه استفاده و سپس دوباره بلوک ها وزن شدند (w3). نسبت w3-w2/w1-w2به عنوان شاخص تراکم پُرکردگی استفاده شد. سپس از هر بلوک کلیشه رادیوگرافی پریاپیکال تهیه و تراکم رادیوگرافیک یک سوم اپیکالی پُرکردگی هر کانال با استفاده از دستگاه دانسیتومتر تعیین و دادهها با آزمون آماری تی تحلیل شدند. یافتهها: میانگین شاخص تراکم پُرکردگی کانال برای گروههای نیکل تیتانیوم و فولاد ضدزنگ به ترتیب 38/2±67/7 و 06/4±14/9 بود. میانگین تراکم رادیوگرافیک پُرکردگی کانال در گروههای نیکل تیتانیوم و فولاد ضدزنگ به ترتیب 14/0±05/2 و 21/0±07/2 بود. مقایسه بین تراکمهای رادیوگرافیک و پُرکردگی در دو گروه تفاوت معنی داری را نشان نداد. نتیجهگیری: با توجه به یافتهها و محدودیتهای مطالعه حاضر، به نظر می رسد استفاده از اسپریدرهای نیکل تیتانیوم جهت پُرکردن کانالهای انحنادار نسبت به اسپریدر های فولاد ضدزنگ مزیتی نداشته باشد.