بررسی اثر سایتوتوکسیک سیلی مارین بر رده سلولی۴t۱ استخراج شده از تومورهای پستانی موش balb/c

سید محمدعلی شریعت زاده، sma shariatzadeh 1- department of biology, faculty of sciences, arak university, arak, iran1- استاد، گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه اراک، اراک، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه اراک (arak university) احمد همتا، a hamta 1- department of biology, faculty of sciences, arak university, arak, iran2- استادیار، گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه اراک، اراک، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه اراک (arak university) ملک سلیمانی مهرنجانی، m soleimani 1- department of biology, faculty of sciences, arak university, arak, iran3- دانشیار، گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه اراک، اراک، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه اراک (arak university) حسن فلاح حسینی، h fallah huseini 1- department of biology, faculty of sciences, arak university, arak, iran4- دانشیار پژوهش، گروه فارماکولوژی و طب کاربردی مرکز تحقیقات گیاهان دارویی، پژوهشکده گیاهان دارویی جهاد دانشگاهی، کرج، ایرانسازمان اصلی تایید شده: پژوهشکده‮ ‬گیاهان‮ ‬دارویی‮ ‬جهاد‮ ‬دانشگاهی (institute of medicinal plants) سپیده سماوات، s samavat department of biology, faculty of sciences, arak university, arak, iran, 38156-8-8349اراک، دانشگاه اراک، دانشکده علوم پایه، گروه زیست شناسی صندوق پستی: 8349–8-38156سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه اراک (arak university)

چکیده

مقدمه: امروزه افزایش چشمگیری برای شناسایی ترکیبات مؤثر در پیشگیری و درمان بیماری سرطان وجود دارد. سیلی مارین ترکیب فلاونوئیدی مشتق شده از گیاه خارمریم است که به عنوان یک داروی شناخته شده در درمان بیماری های کبدی مورد استفاده قرار می گیرد و به علت اثرات آنتی اکسیدانی قوی مورد توجه محققان در درمان بیماری سرطان است. هدف: بررسی اثر سایتوتوکسیک سیلی مارین بر رده سلولی4t1 و مقایسه آن با داروی شیمی درمانی تاکسول. روش بررسی: سلول ها تحت تیمار با غلظت های مختلف سیلی مارین ( µg/ml125، 100، 75، 50، 25) و تاکسول ( nm20، 10، 5، 5/2، 25/1) در فواصل زمانی 72، 48، 24 ساعت به طور جداگانه قرار گرفتند. تیمار ترکیبی هم به شکل متناظر انجام گرفت. توانایی حیات سلول ها با دو روش تریپان بلو وmtt ارزیابی و برای بررسی مورفولوژی هسته، رنگ آمیزی با هوخست وpi انجام شد. نتایج: سیلی مارین و تاکسول به صورت وابسته به دوز و زمان به طور معنی داری موجب کاهش قابلیت حیات سلول های سرطانی پستان موش شدند. به علاوه تغییرات مورفولوژیک مربوط به آپوپتوز به طور مشابه در هر دو تیمار مشاهده شد. در تیمار ترکیبی سیلی مارین و تاکسول، سیلی مارین باعث افزایش حساسیت سلول های 4t1 به تاکسول شد. نتیجه گیری: در این مطالعه اثرات سایتوتوکسیک سیلی مارین روی سلول های سرطانی موش قابل مقایسه با داروی تاکسول بود. استفاده همزمان سیلی مارین و تاکسول اثرات سیتوتوکسیک تاکسول را افزایش داد.