مقاله

مطالعه بالینی عصاره بادرنجبویه(melissa officinalis l.) در درمان دمانس نوع آلزایمر خفیف تا متوسط: یک مطالعه تصادفی دو سو بی خبر در مقایسه با دارونما

شاهین آخوندزاده، s akhondzadeh roozbeh psychiatric hospital, tehran university of medical sciences, south kargar avenue, tehran, iran tel: -(021) 4428388, fax: -(021) 549113تهران، خیابان کارگر جنوبی، بیمارستان روزبه، تلفن: 542222، نمابر: 549113 مریم نوروزیان، m noroozian roozbeh psychiatric hospital, tehran university of medical sciences, tehran, iranاستادیار اعصاب، گروه روانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران محمدرضا محمدی، mr mohammadi roozbeh psychiatric hospital, tehran university of medical sciences, tehran, iranدانشیار روانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران سینا اوحدی نیا، s ohadinia institute of medicinal plants, iranian academic centre for education, culture and research, tehran, iranپزشک عمومی، محقق پژوهشکده گیاهان دارویی جهاددانشگاهی امیرحسین جمشیدی، a jamshidi institute of medicinal plants, iranian academic centre for education, culture and research, tehran, iranدستیار فارماکوگنوزی دانشگاه علوم پزشکی تهران و عضو هیات علمی پژوهشکده گیاهان دارویی جهاددانشگاهی موسی خانی، m khani institute of medicinal plants, iranian academic centre for education, culture and research, tehran, iranمربی پژوهش، پژوهشکده گیاهان دارویی جهاددانشگاهی

چکیده

در سالیان گذشته درمان های دارویی جدیدی برای درمان آلزایمر معرفی شده اند که علی رغم ایجاد تحول در این زمینه زیاد موفق نبوده اند. هدف این مطالعه بررسی اثربخشی و سلامت مصرف عصاره بادرنجبویه (melissa officinalis) با دوز ثابت در درمان بیماران مبتلا به آلزایمر خفیف تا متوسط در یک دوره چهار ماهه بود. این مطالعه که از نوع کارآزمایی بالینی – تصادفی دو سو بی خبر بود، به صورت سه مرکزی انجام گرفت. بیماران با آلزایمر خفیف تا متوسط (در کل 42 بیمار که 18 نفر زن بودند) که شدت بیماری در آنان بر اساس معیار adas-cog بزرگتر و یا مساوی با عدد 12 و یا با معیار cdr مساوی و یا کوچکتر از 2 بود وارد مطالعه شدند و به صورت تصادفی دارونما و یا دوز ثابتی از عصاره بادرنجبویه گرفتند. در طول 16 هفته مطالعه، اثربخشی اصلی با معیار adas-cog اندازه گیری شد که بر اساس تغییر این عدد از هفته صفر انجام می گرفت. معیار دوم تغییر عدد cdr از حد پایه بود. در انتهای هفته 16 مطالعه عصاره بادرنجبویه با هر دو معیار cdr و adas-cog نسبت به دارونما برتری داشت (0001/0p<، 87/16=f، 1=cdr: d.f.) (01/0p<، 93/6=f، 1=adas-cog: d.f.) و نه تنها از پیشرفت بیماری جلوگیری کرد بلکه شدت علایم بیماری را کاهش داد. عوارض جانبی دیده شده در دو گروه از نظرآماری اختلاف معنی داری نداشتند. اختلاف معنی داری در عوارض جانبی این دو پروتکل دارویی مشاهده نشد به جز در آژیتاسیون که در گروه دارونما به صورت معنی داری بیشتر از گروه بادرنجبویه بود (03/0=p). از این مطالعه می توان نتیجه گرفت که عصاره بادرنجبویه می تواند به عنوان یک درمان مؤثر و بی خطر برای درمان بیماران مبتلا به آلزایمر خفیف تا متوسط برای مطالعات بیشتر در نظر گرفته شود.

اسناد مشابه