مقاله

بررسی ترکیب های شیمیایی و خواص ضدمیکروبی اسانس حاصل از گیاه آویشن تالشی (thymus trautvetteri klokov & desj. – shost.)

سحر شهنازی، s shahnazi institute of medicinal plants, acecr, kavosh ave., supa blvd., km 55th of tehran - qazvin freeway, karaj, iran p.o. box: 31375-1369, tel: (0261) 4702611, (0261) 4702499, fax: (0261) 4702505کیلومتر 55 آزادراه تهران – قزوین، بعد از عوارضی، جنب سوپا، بلوار کاوش، مجتمع تحقیقاتی جهاددانشگاهی، پژوهشکده گیاهان دارویی، صندوق پستی: 1369 - 31375 تلفن و نمابر: 4702499، 4702505، 4702611 (0261) فرحناز خلیقی سیگارودی، f khalighi-sigaroodi institute of medicinal plants, acecr, tehran, iranاستادیار پژوهش، گروه فارماکوگنوزی، پژوهشکده گیاهان دارویی جهاددانشگاهی یوسف اجنی، y ajani institute of medicinal plants, acecr, tehran, iranمربی پژوهش، گروه فارماکوگنوزی، پژوهشکده گیاهان دارویی جهاددانشگاهی داراب یزدانی، d yazdani institute of medicinal plants, acecr, tehran, iranاستادیار پژوهش، گروه بیوتکنولوژی، پژوهشکده گیاهان دارویی جهاددانشگاهی مریم اهوازی، m ahvazi institute of medicinal plants, acecr, tehran, iranمربی پژوهش، گروه کشت و توسعه، پژوهشکده گیاهان دارویی جهاددانشگاهی رحیم تقی زاد فرید، r taghizad-farid institute of medicinal plants, acecr, tehran, iranکارشناس شیمی، پژوهشکده گیاهان دارویی جهاددانشگاهی

چکیده

مقدمه: جنس تیموس متعلق به خانواده lamiaceae بوده و تقریباً 350 گونه مختلف از آن در سراسر جهان یافت می شود این جنس در ایران 14 گونه گیاه معطر و چند ساله دارد که از میان آن ها 4 گونه انحصاری ایران هستند. هدف: شناسایی ترکیب های موجود در اسانس آویشن تالشی و بررسی خواص ضدمیکروبی آن بود. روش بررسی: گیاه مورد بررسی از ارتفاعات استان اردبیل در خردادماه سال 85 جمع آوری و در سایه خشک گردید. سپس اسانس آن به روش تقطیر با آب توسط دستگاه کلونجر استخراج و توسط دستگاه گاز کروماتوگرافی متصل به شناساگر جرمی بررسی و اجزای آن شناسایی شد. جهت بررسی خواص ضدمیکروبی از روش دیسک – دیفیوژن، استفاده شد و mic، mbc اسانس در مقایسه با آنتی بیوتیک های مختلف تعیین گردید. نتایج: در اسانس مورد بررسی تعداد 49 ترکیب (76/99 درصد) شناسایی شد که در این میان تیمول (43/24 درصد)، بورنئول (36/11 درصد)، پاراسیمن (09/10 درصد)، گاماترپینن (78/7 درصد)، آلفاپینن (29/5 درصد) و کارواکرول (07/5 درصد) ترکیب های عمده بودند. نتایج بررسی اثرات ضدباکتریایی اسانس این گیاه روی 7 باکتری نشان داد که حساس ترین باکتری استافیلوکوک اورئوس با mic برابر ml/gµ 125 است و اثرات مهارکنندگی و بازدارندگی رشد اسانس، روی باکتری های گرم منفی و گرم مثبت بسیار خوب است. نتیجه گیری: شناسایی مواد متشکله اسانس این گونه نشان داد که ترکیب عمده اسانس این گیاه همانند سایر گونه های جنس تیموس، تیمول است و اثرات ضدمیکروبی اسانس این گونه، احتمالاً به دلیل وجود تیمول و سایر ترکیب های ترپنوئیدی موجود در اسانس است.

اسناد مشابه