تأثیر شدت نشانه های یائسگی بر عملکرد جنسی زنان یائسه
چکیده
زمینه: عملکرد جنسی میتواند تحت تأثیر عوامل متعددی قرار گیرد. یائسگی و نشانه های آن شامل نشانه های جسمی، روانی و ادراری- تناسلی می توانند با اختلال عملکرد جنسی در زمان یائسگی همراه باشند. هدف: مطالعه به منظور تعیین اثر شدت نشانههای یائسگی بر عملکرد جنسی زنان یائسه انجام شد. مواد و روشها: این مطالعه تحلیلی بر روی 405 زن یائسه 40 تا 60 ساله در شهرستانهای نوشهر و چالوس در سال 93-1392 انجام شد. نمونهگیری به صورت تصادفی چند مرحلهای بود. اطلاعات با استفاده از پرسشنامه عملکرد جنسی زنان fsfi ، مقیاس درجهبندی یائسگی mrs و یک پرسشنامه محققساخته جمعآوری و دادهها با آزمونهای آماری ضریب همبستگی پیرسون، اسپیرمن، تی، رگرسیون خطی چندگانه و رگرسیون لجستیک تحلیل شدند. یافتهها: %61 زنان اختلال عملکرد جنسی داشتند و شدیدترین نشانههای یائسگی مربوط به حوزه روانی و پایینترین نمره مربوط به حوزه ادراری-تناسلی بود. تمام حوزهها و نمره کلی mrs با نمره کلی fsfi همبستگی معنیدار منفی داشتند. حوزه ادراری- تناسلی (283/0 = r ، 000/0 = p ) و نمره کلی mrs (116/0 = r ، 020 /0 = p ) با میزان نارضایتی از روابط جنسی همبستگی معنیدار مثبت داشتند. نمره حوزه ادراری- تناسلی و نمره کلی mrs در افرادی که میزان روابط و تمایلات جنسی آنها پس از یائسگی کاهش داشت، نسبت به سایر افراد به طور معنیداری بیشتر بود. شدت نشانههای یائسگی، یک عامل پیشگوییکننده منفی در نمره تمامی حیطههای عملکرد جنسی به جز حیطه رضایت و نیز نمره کلی fsfi ، بود. نمره کلی mrs یک عامل پیشگوییکننده در میزان تغییر در روابط و تمایلات جنسی پس از یائسگی و نیز رضایتمندی از میزان روابط زناشویی بود. نتیجهگیری: شدت نشانههای یائسگی میتواند بر عملکرد جنسی زنان یائسه تأثیر منفی بگذارد. لذا جهت سیاستگذاریهای سلامت زنان باید به کنترل این نشانهها جهت بهبود عملکرد جنسی توجه کرد.