مقاله

بررسی سمیت سلولی اسانس و عصاره های مختلف گیاهان ادویه ای دارچین و زنجبیل با آزمون سمیت لارو میگوی آب شور

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

مقدمه: گیاهان زنجبیل و دارچین2 به عنوان ادویه دارای مصرف گسترده ای در رژیم غذایی ایرانیان می باشند. هدف: هدف این تحقیق بررسی سمیت سلولی اسانس و عصاره های مختلف این دو گیاه به روش آزمون کشندگی لارو میگوی آب شور می باشد. روش بررسی: در ابتدا نام علمی گیاهان تهیه شده از بازار با آنالیز میکروسکپی تایید شده، اسانس با روش هیدرودیستیلیشن و عصاره ها به ترتیب قطبیت با روش پرکولاسیون استخراج شدند. اثر کشندگی لارو میگوی آب شور فراکسیون ها با دو روش دیسک و محلول در غلظت های 10، 100 و 1000 میکروگرم در میلی لیتر در مقایسه با دی کرومات پتاسیم بررسی شد. هر نمونه سه مرتبه مورد آزمایش قرار گرفته و نتایج به دست آمده با روش آماری p‏robit analysis مورد آنالیز قرار گرفته است. نتایج: عصاره کلروفرمی، اسانس و عصاره اتری دارچین (با lc50به ترتیب برابر با (1/12 – 7/6) 21/9، (3/12 – 7/8) 05/10 و (3/21-4/14) 42/18 میکروگرم در میلی لیتر و اسانس، عصاره پترولئوم اتر، عصاره متانولی و کلروفرمی زنجبیل (با lc50 به ترتیب برابر با (04/0- 02/0) 03/0، (9/6-3/2) 03/4، (8/12-7/4) 9/7 و (2/14- 4/5)89/8 میکروگرم در میلی لیتر دارای بیشترین سمیت بوده اند. نتیجه گیری: فراکسیون های هر دو گیاه دارای سمیت بالا می باشند و با توجه به سمیت عصاره آبی گیاه لازم است با انجام سایر آزمون ها در صورت تایید نتایج، در مورد محدودیت مصرف این دو ادویه توصیه های ایمنی صورت گیرد.

اسناد مشابه