مقاله

فراوانی ژن های blaimp-۱,۲، blakhm-۱ و blaspm-۱ در نمونه های بالینی سودوموناس آئروژینوزا تولیدکننده متالوبتالاکتاماز در بیماران مرکز سوختگی قطب الدین شیرازی

سجاد رستم پور، s. rostam pour islamic azad universityدانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات کردستان، گروه میکروبیولوژی، سنندج، ایران علی اکبر گرزین، aa. gorzin ali akbar gorzin, department of bacteriology and virology, shiraz university of medical sciences, shiraz, iranشیراز، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، گروه باکتری شناسی و ویروس شناسی، تلفن 32305884-071 غلامرضا معتمدی، gh. motamedi razi serum and vaccine institute

چکیده

زمینه: سودوموناس آئروژینوز اهای تولیدکننده متالوبتالاکتاماز ( mbl ) از مهم­ترین باکتری­های فرصت طلب گرم منفی در بیمارستان­ها هست ند که افزایش آن­ها در مراکز درمانی از نگرانی­های پزشکان است. هد ف: مطالعه به منظور تعیین فراوانی ژن­های blaimp-1 ، blaimp-2 ، blaspm-1 ، blakhm-1 در نمونه ­ های بالینی سودوموناس آئروژینوزای تولیدکننده متالوبتالاکتاماز جدا شده از بیماران سوختگی بستری در مرکز درمانی قطب­الدین شیرازی انجام شد. مواد و روش­ها: این مطالعه مقطعی در سال­های 92-1391 بر روی 210 نمونه زخم سوختگی انجام شد. نمونه­های تأیید شده سودوموناس آئروژینوزا نسبت به داروهای ضد میکروبی پیشنهادی استاندارد با روش دیسک دیفیوژن مطالعه شدند. شناسایی نمونه­های mbl به روش double disk synergy test (ddst) و تشخیص ژن­های مورد مطالعه به روش pcr انجام شد. داده­ها با آزمون­های آماری مجذور کای تحلیل شدند. یافته­ها: 42 نمونه سودوموناس آئروژینوزا (%20) به صورت فنوتیپی تعیین هویت شدند که به اکثر آنتی­ بیوتیک­های مورد استفاده از جمله گروه کارباپنم (%100) مقاوم بودند و تنها نسبت به کلیستین (%100) حساسیت مشاهده شد. با روش ddst ، 26 نمونه (%9/61) به ­عنوان تولیدکننده متالوبتالاکتاماز شناسایی شدند. در روش مولکولی، ۹ نمونه (% 61/34 ) حامل ژن­های blaimp-2 و blakhm-1 بودند و هیچ کدام حامل ژن­های blaimp-1 و blaspm-1 نبودند. نتیجه­گیری: با توجه یافته­ها، پیشنهاد می­شود شناسایی دلایل این مقاومت­های آنتی­ بیوتیکی در هر مرکز به ­صورت دوره­ای مطالعه شود.

اسناد مشابه