تاثیر گیاهان بابونه، بومادران و زالزالک بر افزایش مقاومت گلبولهای قرمز و حفاظت گروه های تیول (-sh) در مقابل مواد اکسیدکننده

صدیقه عسگری، s asgary 1- ph.d. of pharmacognosy, isfahan cardiovascular research center, university of isfahan medical sciences.اصفهان، میدان جمهوری اسلامی خیابان خرم، مرکز قلب و عروق، صندوق پستی: 1148- 81465 تلفن: 3359696 - 3359090 (0311)، نمابر: 4459023 (0311) غلامعلی نادری، gh naderi 2- ph.d. of biochemistry, isfahan cardiovascular research center, university of isfahan medical sciencesاستادیار بیوشیمی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، مرکز تحقیقات قلب و عروق علی رضا قنادی، a ghannadi 3- ph.d. of pharmacognosy, isfahan medical sciences faculty of pharmacyدانشیار فارماکوگنوزی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، دانشکده داروسازی مژگان قاری پور، m gharipour 4- m.sc. of biochamistry, isfahan cardiovascular research center, university of medical sciencesکارشناس ارشد بیوشیمی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، مرکز تحقیقات قلب و عروق سیما گلبن، s golbon 4- m.sc. of biochamistry, isfahan cardiovascular research center, university of medical sciencesداروساز، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

چکیده

امروزه بیماری های بسیاری در ارتباط با حملات رادیکال های آزاد شناخته شده اند که مهم ترین آنها آترواسکلروز، سرطان و پروسه های پیری است. با توجه به اهمیت اثرات رادیکال های آزاد لزوم مهار این ترکیبات به وسیله آنتی اکسیدانها احساس می گردد. از طرفی امروزه مصرف آنتی اکسیدانهای سنتتیک به دلیل سمیت آنها محدود و توجه جوامع پزشکی به استفاده و یافتن آنتی اکسیدان های طبیعی معطوف گشته است. در این مطالعه اثرات گیاهان بابونه، زالزالک و بومادران بر همولیز گلبولهای قرمز و تاثیر آنها بر ظرفیت -sh غشای گلبول های قرمز به عنوان شاخص محافظت از غشا مورد بررسی قرار گرفته است. در ابتدا عصاره های قوام یافته و پلی فنلیک از هر گیاه تهیه گردید. میزان همولیز گلبولهای قرمز و نیز ظرفیت -sh غشای گلبول های با استفاده از روش اسپکتروفتومتری در طول موج nm 415 تعیین گردید. جهت القای پراکسیداسیون گلبول های قرمز از 2 و `2 آزوبیس (2 آمیدینو پروپان) دی هیدرو کلرید (aaph) استفاده شد. اثر هر عصاره (عصاره پلی فنلیک و عصاره قوام یافته) بر همولیز گلبول های قرمز خون در پنج غلظت (μg/ml 25/0، 5/0، 1، 5/2 و 5) مورد بررسی قرار گرفت. در مورد تاثیر بر میزان گروه های-sh تنها بالاترین غلظت یعنی μg/ml 5 از هر عصاره استفاده گردید. در تمامی موارد خاصیت آنتی اکسیدانی با افزایش غلظت، افزایش یافته است. بیشترین تاثیر بر مهار همولیز گلبول قرمز را عصاره پلی فنلیک بومادران به میزان 7/50 درصد داشته است همچنین عصاره قوام یافته زالزالک و عصاره قوام یافته بومادران باعث حفاظت گروه های -sh به ترتیب به میزان 0/37 و 3/32 درصد گردیده اند. نتایج حاصل نشان می دهد که می توان از گیاهان مزبور به عنوان مواد آنتی اکسیدان طبیعی در پیشگیری و یا درمان بسیاری از بیماری هایی که پاتوژنز آن پراکسیداسیون لیپید باشد استفاده نمود.