ارزیابی خطر پیشگیرانه فرایند ام آرآی در بیمارستان آموزشی قائم مشهد (۱۳۹۲)
چکیده
زمینه: بخش فوریتهای کودکان بخشی پُرخطر در مراقبتهای درمانی است و احتمال وقوع خطاهای تصویربرداری وسیعی در این بخش وجود دارد. هدف: مطالعه به منظور ارزیابی خطر پیشگیرانه فرایند امآرآی در بخش فوریت کودکان بیمارستان آموزشی قائم مشهد انجام شد. مواد و روشها: این پژوهش توصیفی در سال 1392 در بیمارستان آموزشی قائم مشهد انجام شد. حالات و اثرات خطا با روش تحلیل حالات و اثرات خطا در مراقبت سلامت به صورت ترکیبی (کیفی- کمی) شناسایی شدند. برای طبقهبندی حالات خطا از مدل طب عمومی انگلستان، طبقهبندی علل تأثیرگذار خطا از مدل تأیید شده سازمان ملی انگلستان و برای تعیین راهکارهای بهبودی از نظریه حل مسأله به روش ابداعی استفاده شد. یافتهها: برای 13 زیر فرایند فهرست شده در6 گام فرایند امآرآی، 43 حالت خطا شناسایی شد. در مجموع 4 حالت خطا به عنوان خطاهای با خطر بالا (امتیاز خطر بالاتر از 8) شناسایی و به درخت تصمیمگیری منتقل شدند. از حالات خطا %42/40 مربوط به خطاهای ارتباطی، %4/23 مربوط به خطاهای بالینی، %02/17 مربوط به خطاهای تجویزی، %63/10 مربوط به خطاهای ابزاری، %38/6 مربوط به خطاهای بیمار و همراهان و %12/2 مربوط به سایر موارد بود. از 68 علل تأثیرگذار مطرح شده، بیشترین علل حالات خطا (%5/23) مربوط به عوامل ارتباطی و کمترین علل حالات خطا (%9/2) مربوط به عوامل سازمانی بود. نتیجهگیری: روش «تحلیل حالات و اثرات خطای مراقبت سلامت» در شناسایی حالات خطا، تعیین علل تأثیرگذار و پیشنهاد راهکارهای بهبودی در فرایند امآرآی از کارایی بالایی برخوردار بود . آموزش و ممیزی به عنوان دو ابزار اصلی برای بهینهسازی فرایند امآرآی در فوریت کودکان بیمارستان قائم استفاده شد.