تعیین فنوتیپ های mlsb و مقاومت القایی به کلیندامایسین در استافیلوکوکوس اورئوسهای جدا شده از بیماران بستری در بیمارستان های آموزشی قزوین و تهران
چکیده
زمینه: استافیلوکوکوس اورئوس به عنوان یکی از مهمترین پاتوژنهای بیمارستانی محسوب میشود. کلیندامایسین داروی مناسبی برای درمان عفونتهای استافیلوکوکی به خصوص عفونتهای پوستی و بافتهای نرم است و بروز مقاومت القایی نسبت به آن درمان بیمار را با شکست مواجه میکند. هدف : مطالعه به منظور تعیین فنوتیپهای cmlsb ، imlsb و ms و مقاومت القایی به کلیندامایسین در استافیلوکوکوس اورئوسهای جدا شده از بیماران بستری در بیمارستانهای آموزشی شهرهای قزوین و تهران انجام شد. مواد و روش ها : در این مطالعه توصیفی همهگیر شناسی مولکولی، تعداد 230 نمونه استافیلوکوکوس اورئوس از بیماران بستری در بیمارستانهای آموزشی شهر قزوین و تهران در سال 1391 جمعآوری و با روشهای استاندارد آزمایشگاهی از نظر فنوتیپی تعیین هویت شدند. سپس نمونهها با شناسایی ژن fema تأیید هویت شدند و از نظر حضور مقاومت القایی به کلیندامایسین با آزمون القایی d مورد آزمایش قرار گرفتند. تمامی این مراحل در آزمایشگاه میکروب شناسی و مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی دانشگاه علوم پزشکی قزوین انجام شد. یافتهها: تمامی نمونهها از نظر حضور ژن fema مثبت بودند. در مجموع 85 ایزوله (37%) مقاوم به اریترومایسین و کلیندامایسین (فنوتیپ cmlsb )، 15 ایزوله (5/6%) دارای مقاومت القایی (فنوتیپ imlsb )، 103 ایزوله (7/44%) حساس به اریترومایسین و کلیندامایسین، 24 نمونه (4/10%) مقاومت حد واسط به اریترومایسین، 10 نمونه (3/4%) مقاومت حد واسط به کلیندامایسین و 3 نمونه (3/1%) مقاوم به اریترومایسین و حساس به کلیندامایسین (فنوتیپ ms ) بودند. نتیجهگیری: با توجه به یافتهها، استفاده از آزمون d همزمان با دیسک دیفیوژن در آزمایشگاههای بیمارستانی توصیه میشود.